P2PU : Peer to Peer University opens on March 2013

Advertenties

EDEN 2012, keynotes 8/6

De keynotes van deze tweede dag konden mij niet echt bekoren. Die van Dale Stephens wil ik nog wel vermelden.

Dale Stephens, een Amerikaanse jongeman van de leeftijd van mijn jongste zoon of jonger, kreeg hier het platform om een lans te breken voor de afschaffing van het onderwijssysteem, of tenminste toch voor het afschaffen van scholen. ‘Unschooling’ is de term die hij gebruikt. Scholen presteren slecht in dat waarvoor ze bedoeld zijn. Mensen kunnen veel beter zelf kiezen wat, waar en wanneer ze willen leren. Met het huidige internet heeft men vrije toegang tot een pleiade van leermogelijkheden of -opportuniteiten. Je kan er gewoon uitkiezen wat je op een bepaald moment interesseert en zo je eigen opleiding volledig zelf in handen nemen. Er is ook genoeg mogelijkheid om aan te sluiten bij leercommunities. Ik zal niet beweren dat het allemaal onzin is wat hij vertelt, maar in mijn opinie is dit model geschikt voor de mature life long learner; zoals hij op deze conferentie genoemd wordt, maar niet voor basisopleidingen. Niettemin geef ik graag mogelijk interessante links uit zijn presentatie mee.

Ik vond het heel verrassend dat deze keynote toch nog zoveel weerklank vond bij de congresgangers zoals mocht blijken uit de nog volgende parallelsessies en de paneldiscussie in de namiddag.

EDEN 2012 annual conference, Porto

Van 6 tot 9 juni 2012 ging in Porto de jaarlijkse EDEN conferentie door en ik was een van de gelukkigen om erbij te kunnen zijn. EDEN staat voor European Distance and E-learning Network.

The European Distance and E-Learning Network exists to share knowledge and improve understanding amongst professionals in distance and e-learning and to promote policy and practice across the whole of Europe and beyond.

Het is de Europese tegenhanger van het Amerikaanse USDLA (United States Distance Learning Association) en zorgt voor een netwerk van professionals die actief zijn in het domein van afstandsonderwijs. Eden organiseert Europese conferenties, zorgt voor publicaties, is zeer actief in EU-projecten en stimuleert wetenschappelijk onderzoek. Het zorgt ook voor de uitgave van het European Journal of Open, Distance and E-Learning (EURODL).

Wat meteen opviel was de bijzonder ruime aanwezigheid van de Belgen. Met maar liefst 39 deelnemers waren we het best vertegenwoordigde land, nog beter dus dan het organiserende land Portugal. Ik vermoed dat dit veel zegt over het actuele karakter van afstandsonderwijs en blended learning in onze onderwijsinstellingen.

Het thema van de conferentie was “Open Learning Generations, Closing the gap from generation “Y” to the mature lifelong learners”. Er was in de verschillende sessies dan ook veel aandacht voor intergenerationele problematiek bij afstandsleren of e-learning. De oudere doelgroepen vormden meermaals onderwerp van studie en onderzoek. Terugkoppelend naar onze eigen context, met oudere al dan niet werkende studenten in de BL-programma’s, onthou ik er vooral uit dat we onze aanpak mede moeten afstemmen op deze groep. Ergens is het verbonden met het verhaal van het streven naar de ondersteuning van verschillende leerstijlen. De oudere, mature, student vraagt een andere benadering dan de gewone generatiestudent. Gezien het feit dat het publiek voor onze BL-programma’s steeds meer gediversifieerd geraakt op vlak van leeftijd en (werk)ervaring, kan het niet anders dan dat ook wij weldra zullen geconfronteerd worden met intergenerationele aspecten binnen onze opleidingen. Ik denk dat het goed is om daar nu al aandacht voor te hebben en dit mee op te nemen bij het ontwikkelen van de programma’s.

De onverwachte impact van een experiment met een open online cursus

In deze blogpost had ik het over een initiatief aan Stanford om een van hun cursussen – Introduction to Artificial Intelligence – gratis online aan te bieden. Iedereen kon er zich voor inschrijven en de cursus volgen van oktober tot in december 2011, opdrachten uitvoeren en testen afleggen. Het ging om een gewone reguliere cursus uit het Stanfordaanbod die ook tegelijkertijd op de gewone wijze gedoceerd werd aan 200 ingeschreven Stanfordstudenten.

Liefst 160000 mensen wereldwijd schreven zich in voor de online cursus. Dat was buiten alle verwachtingen van de 2 professoren Sebastian Thrun en Peter Norvig.

Heel opmerkelijk was de ontwikkeling bij de eigen Stanfordstudenten. Na een 2-tal weken kwam een groot deel van de 200 studenten niet meer opdagen voor de les. Ze verkozen om de cursus ook online te volgen!

De ervaringen met dit initiatief heeft ervoor gezorgd dat Thrun Stanford verlaten heeft: “Having done this, I can’t teach at Stanford again.” en verder “I’ve seen wonderland. We’ve  changed the world with education. If we can make education free for the world, accessible everywhere, I think we can help people in the developing world, in Africa, in India, China, to become much better, much stronger”.

De getuigenissen van deelnemers aan de AI-cursus hebben zijn visie op onderwijs fundamenteel gewijzigd. Onze universiteiten richten zich op falen (“grades are the failure of education”), terwijl het de bedoeling moet zijn om zoveel mogelijk mensen te doen slagen. Hen alle mogelijkheden en tools bieden om te slagen. Wat overigens totaal niet inhoudt dat het niveau van prestatie verlaagd wordt!

De lezing waarin Thrun terugblikte op de open cursus en waaruit bovenstaande citaten komen kan je hier bekijken. Een absolute aanrader! Tevens kondigde hij een nieuw initiatief aan, UDACITY:

We believe university-level education can be both high quality and low cost. Using the economics of the Internet, we’ve connected some of the greatest teachers to hundreds of thousands of students in almost every country on Earth. Know Labs was founded by three roboticists who believed much of the educational value of their university classes could be offered online for very low cost. A few weeks later, over 160,000 students in more than 190 countries enrolled in our first class, “Introduction to Artificial Intelligence.” The class was twice profiled by the New York Times and also by other news media. Now we’re a growing team of educators and engineers, on a mission to change the future of education.

Bedoeling is om verder te gaan met het format van de AI-cursus en dus ook andere cursussen van gerenomeerde professoren online aan te bieden, maar nu vanuit een privé-initiatief en niet meer vanuit Stanford. Wat mij wel onduidelijk is, is waar dan de fondsen vandaan komen om dit te kunnen realiseren….

 

De onderwijsdagen 2011: Opening Keynote: Erik Duval

Learning analythics

De openingskeynote van Erik Duval zou zeker de eerste dag van dé Onderwijsdagen in Utrecht als een rode draad doorheen de rest van de sessies blijven hangen.
Hij had het over een opkomende trend in het onderwijsgebeuren: Learning Analytics.

Het traceren van ons doen en laten in ons dagdagelijks leven levert allerhande extra data op. En goed aangewend, ook extra nuttige informatie (waarmee bijvoorbeeld kan nagegaan worden of onderwijskundige principes goed zijn) of suggesties (rechtstreeks naar de student toe).
En dat sluit dan weer aan bij het semantisch web (vaak geïllustreerd adhv de suggesties die je krijgt wanneer je bij pakweg Amazon een boek koopt).
Het programma Runkeeper dat wandelaars, joggers of fietsers voorziet van allerhande feedback als model voor een soort dashboard waarop een student zijn of haar leerproces of leervoortgang in één oogopslag kan zien. Studenten van Duval zijn zo bezig aan de ontwikkeling van een programma Streamy.

O.a. in Zweden is een levensfilisofie ontstaan, bekend onder de naam Quantified Self.
Personen tracken vrijwel alles wat ze dagdagelijks doen en proberen uit die statistieken gegevens te halen die leiden tot verbetering.

Uiteraard roept dit vragen op: De filter bubble (boek): blijven we niet hangen in kringen van mede-believers ? Maar ook: wat exact gaan we meten. Big brother ? Privacy.
“Believers” argumenteren met de zinspeling op een dokter: een dokter is niet in staat je gericht te genezen wanneer je niet open bent. Moet ik als docent of moeten mijn studenten dan ook niet open zijn wanneer ik hen vakkundig iets wil bijbrengen of hen bijsturen ?

Herbekijk de sessie hieronder:

Hier vind je de gebruikte presentatie op Slideshare:

 

 

Open Education at Stanford

Reeds enkele jaren kennen we de MOOC’s – Massive Open Online Courses – waarop iedereen zich via het internet gratis kan inschrijven en die vormgegeven zijn volgens de principes van het connectivisme van Siemens en Downes (zie bv. ook dit bericht).

Introduction to Artificial Intelligence

Stanford University zet echter een stap verder in het open online aanbod van cursussen. De MOOC’s die georganiseerd geweest zijn, hadden steeds een apart thema (zoals Connectivism and Connective Knowledge, Learning and Knowledge Analytics, Mobile Learning, …). Bij het aanbod van Stanford gaat het echter om echte cursussen uit een curriculum die, naast de gewone manier voor ingeschreven Stanfordstudenten, nu ook open en online worden aangeboden. Iedereen kan er zich voor inschrijven. Officiële credits kan je er uiteraard niet mee bekomen, wel een ‘statement of accomplishment’. Lessen zullen online kunnen gevolgd worden (vooraf opgenomen video’s) en elke week moet er huiswerk gemaakt worden, of opdrachten ingediend of tests gemaakt worden. Tenminste toch wanneer men kiest voor voor de ‘advanced track’. Gaat men voor de ‘basic track’, dan bekijkt men de lesvideo’s en legt men daarover tests af.

Op dit ogenblik kan men zich registreren voor ‘Introduction to Artificial Intelligence’. Cursus start op 10 oktober en loopt tot 18 december (planning). Voor nog 2 andere cursussen, ‘Introduction to Databases’ en ‘Introduction to Machine Learning’ wordt hetzelfde format gepland.

De belangstelling wereldwijd voor dit initiatief is overweldigend. In augustus hadden meer dan 100000 mensen hun interesse betoond voor de cursus Artificial Intelligence. Voor de andere 2 cursussen staat de teller momenteel op bijna 50000. Ik ben erg benieuwd hoe men in de praktijk dit soort massale cursus gaat beheren. Ja, ik heb me geregistreerd, meer vanuit mijn interesse voor hoe dit educatief en organisatorisch aangepakt wordt dan vanuit interesse voor het onderwerp zelf, maar toch.