Ich bin ein ONLINE EDUCA Berliner

WP_20131205_003

De opening van ONLINE EDUCA BERLIN 2013 werd verzorgd door een dame die zei dat ze 62 jaar was, nooit de kans heeft gehad om haar studies te beëndigen en nu stichter is van een Stichting Germany/Ethiopia : Beate Wedekind. Ze vertelt ons de cijfers van deze EDUCA-editie : 91 landen, ca 100 sessies, 15 keynote-sprekers, 360 sprekers en … 2000 deelnemers. Vandaar dat de zitjes zo dicht bij elkaar stonden.

Emanualle Barroso opende de conferentie vanuit een ander locatie (en een ander tijdstip) met een warm pleidooi voor Open Education. Daarbij promootte hij een Europees programma dat Education Providers, Governments en andere spelers bij elkaar brengt. Nogal vaag dus. Wat wel te smaken was is zijn pleidooi om alle kennis die in Erasmusprogramma’s aan bod komt ook open te gooien naar de wereld.

Professor Dr. Viktor Mayer-Schönberger had het over “big data”. Heel zijn presentatie is een pleidooi van bewustwording rond de massale aanwezigheid van digitale data (276 billion bytes circuleren er nu rond). Onderzoek was meestal gebaseerd op steekproeven, omdat we niet alles kunnen onderzoeken. Dit wordt nu meer een meer achterhaald. Hoe groter de kwantiteit (aangeboden door het internet), hoe groter de kwaliteit van het onderzoek.Wat miljoenen mensen aanklikken of typen kan geregistreerd worden en als basis dienen voor gefundeerde voorspellingen. “KHAN university is not about learning alone, but also about capturing data” van 45 miljoen deelnemers uit 5000 lessen. Het verwerken en analyseren van deze data leidt tot een verbetering van het aanbod.De enorme kwantiteit aan data (big data) biedt de mogelijkheid leren gericht bij te sturen. Dit is de grote uitdaging voor het onderwijs, zeker met de opkomst van de MOOC’s.

Schönberger ziet naast de immense mogelijkheid van deze schat aan data ook de gevaren. Er klonk een voorzichtig applaus tijdens zijn pleidooi tegen monopolievorming.

Dr Jeff Borden van Pearson had het in zijn keynote over Education 3.0 of het samenspel van Neuroscience, Learning Psychology en Education Technology. Weeral een pleidooi om de klassieke onderwijspatronen los te laten.  Education 3.0 onderzoek bewijst dat samen werken meer resultaat opbrengt. Een oud verhaal, maar een recent verhaal is dat “ons werk gebeurt voor 78% in team, in het huidig onderwijs wordt er maar voor 18% aan groepswerk gedaan”. Nog een oud verhaal : “Opmerkelijk is dat het aan the University of Columbia in 1990 verboden was om samen een werk te maken (wegens niet betrouwbaar, oneerlijk,…). In 2000 was het een verplichting”. Hij gaf enkele losse voorbeelden van neurologisch onderzoek. We studeren ideaal bij 76 db. Commentaar van mijn Engelse buurman bij een clipje over dit onderwerp: “why they bring that over a bloody year”.

Tablets Tools that make Learning Fun

WP_20131205_006Ik start al met het besluit : veel research en practices werden dus getoond, maar de ” fun” heb ik niet beleefd.
ITI Egypt (foto) toonde in de presentatie een overzicht van haar ADI-analyse : een eigen tablet maken (Android) , een cloudservice inrichten en interactive content ontwikkelen. Hun pilotproject concentreerde zich op een school in Asyut (Opper-Egypte, het zuiden dus). Resultaten van de evaluatie waren zeer bemoedigend. Vooral het onderwijzerskorps was enthousiast over de interactie en het samenwerkend leren. Dit werd vergeleken met een traditionele setting. De spreker toonde een klasje met 90 kinderen.En ik dus maar klagen dat de zitjes van de plenary te dicht bij elkaar stonden!

Christina Gitsaki deelde met ons haar bevindingen over een iPad-project voor brugprogamma’s. Een zeer onderbouwd project waar we veel uit kunnen halen.Dr. Gitsaki was zo vriendelijk maar haar Prezi-adres te geven : http://prezi.com/58wo_czisxrh/ipad-initiative-in-the-uae/

WP_20131205_014Daar hebben we weer een Pearson Guy, ze domineren samen met Blachboard dit gebeuren!

Jeremy Rudi, van Pearson dus, had het vooral over iPad initiatieven in Afika en het Midden-Oosten. “Africa & Middle East” heeft dus nog altijd in de Angelsaksische instituten 1 regio-manager.
Zaya.org in India, iSchool.sn in Zambia, Eneza in Kenia en Fatih in Turkije. De moeite waard om te Googlen.Het Fatih project in Turkije (elke leerling/student een gratis tablet) gaat over 17 miljoen tablets, waarvan er in november 2013 al 675.000 zijn bezorgd.

Zeer leerrijk dus, maar geen toepassing echt zien werken, dus geen fun.

Komen eten.

Tijdens de lunch een fantastische tip gehad van een ICTO-administrator uit Lillyhammer, Noorwegen (je weet wel : winterspelen, maffia TV reeks met Van Zandt).
Een digitale knop met ingebouwde micro: te bevestigen op je hemd, een iPhone of iPad op een pikkeltje met een draaiend as en we hebben een Kai-Mini in plaats van een Kai-Mook. De demo toont een docent die door de klas loopt, naar het bord gaat en aantekeningen maakt. Geweldige audio, geweldig beeld.
Een Sinterklaaskadootje voor mijn collega Joris Desseyn : http://www.swivl.com

Masterclass Videolab

WP_20131205_016

Ik moest in zaal Chess zijn, maar ik belandde in zaal Check. De onthaaldame vroeg nochtans Chess or Check? Ik zei : “ooh, have to check that!”. “This way, sir” , glimlachte ze. Zo belandde ik per abuus (zoals in de film Clockwise met Cleese) in één van de boeiendste sessies van de dag : masterclass Videolab.
De formule is eenvoudig : toon de vervelendste educatieve opnamen (er is genoeg aanbod), toon dan de beste Hollywood filmfragmenten van de laatste decennia, vraag wat er nodig kan zijn om dergelijke meesterwerkjes neer te zetten en besluit dan dat educatieve opnamen ook boeiend kunnen zijn. Het gaat over spelen met licht, geluid, beeld en vooral editing. Het is een kwestie van te kijken en te leren, zonder dat je daar mass’s budget moet tegenaan gooien. Eens kijken naar  Baseball in tijden van cholera (wij keken vanaf minuut 21).
De vragenronde weekte toch wat los. Daar kwam onder andere de weerstand aan bod die videobeheerders ondervinden bij onderwijzend personeel : niet graag gefilmd worden, paniek als ze al het woord “uploaden” horen, ….
Een goede ondersteuning is dus essentieel.

MOOC’s : the learner perspective

WP_20131205_022

In onze dienst ICTO is er een gezond meningsverschil tussen pro- en contra-MOOCers.De titel van deze plenum-sessie is dus voer voor een gezond debat. Vooral de dia van één van de sprekers werd meermaals getoond om het probleem nr. 1 aan te kaarten. 2,69% is persistent (pro-MOOCers worden ziek van het woord “drop-out” en ze verkiezen dus “persistence”). Wat kunnen we daar aan doen. Ik geef maar meteen de tips van Nicholas Breakwell (HIBERNIA COLLEGE, Ireland ):

  • werklozen met een universitair diploma (MBA) zijn de volhouders. Dus richt je naar dat publiek. (Algemene hilariteit in de zaal)
  • Des te meer taken je verbindt met een discussieforum, des te meer engagement
  • Structureer je inhoud nauwgezet
  • Geef niet te veel geld uit aan instructeurs of facilitators, maar steek je geld in inhoud. Dit laatste (zoals ook de vorige stellingen) is gebaseerd op onderzoek waarbij  “gefaciliteerde groepen” even goed scoren als groepen met een beperkte begeleiding.

Samar Zushi (foto) baseerde zijn onderzoek naar leerervaringen met MOOC’s op de Google Blogs rond MOOC’s. Hij heeft alle commentaren in categorieën gestoken. Ik vermeld een aantal die opvallen :

  • “het is moeilijk om postings op fora bij te houden. Het gaat te snel.”
  • “geen begrip voor groepstaken. Waarom niet individueel?”
  • ” onduidelijke inhoud en richtlijnen”

Bij het debat kwam tot uiting dat de deelnemers van MOOC-sessies het ook moeilijk hebben om vol te houden. Toch waren er ook getuigenissen van mensen die al meer dan 1 MOOC sessie achter de rug hadden (één sprak van 8 op 1 jaar). Een MOOC deelnemer zei dat volhouden niet prioritair was. Ook het behalen van een certificaat was voor hem niet zo belangrijk. Belangrijkste is dat je iets wil leren. Hij pikte uit het aanbod datgene wat hem interesseerde. Soms 2 lessen, soms een heel curriculum.

De afsluiter van de mederator Seb Schmoller was ook niet mis. Als je zelf een MOOC wil opzetten, begin dan maar vast eerste als een MOOC-student. Mooi.

WP_20131205_017

Het is vrijdag 6 december en ik krijg op weg naar mijn volgende sessie, ter hoogte van de tent waar de Arabieren hun gasten ontvangen op lekkere thee, van Sinterklaas een minuscuul speculaasje. 

Are you scared of students using social media in classroom?

Mijn planning was terug een MOOC sessie, maar daar ben ik van afgestapt. Daar heb ik nu wel een beeld van. Sorry Mevrouw De Waard. Dan maar naar een sessie op zoek naar praktijkvoorbeelden uit het klaslokaal over het gebruik van sociale media. 

WP_20131206_010

Daar blijft mij de presentatie bij van de Fin Intikka (foto), lesgever in secundair onderwijs, en het gebruik van video-conferencing met WEBLI. Hij is één van de weinigen die ook materiaal bij had zoals een webcam, micro’s en dit dan ook demonstreerde. Maar wat vooral mijn ogen opende zijn de tips zoals : limiteer uw materiaal. Toon wat je moet tonen en gebruik niet alles door elkaar zoals een documentlezer, je Powerpoint en een whiteboard.Wees bewust van je rol als transmittor. Je bent nu meer een filmdirector van de les dan een leraar.Gebruik een aangepaste lesplanning in plaats van een klassieke lesvoorbereiding van een hoorcollege.

WP_20131206_014

Video Lab : editing

WP_20131206_019

Nog meer praktijk dus me een hands-on sessie. Als professional tools werden vernoemd : Adobe Premiere Pro, Final Cut Studio en Avid Media Composer. De meeste deelnemers waren Camtasiagebruikers. Johannes Louis, filmmaker, gaf de tip aan laatstgenoemden om toch over te stappen naar een meer professionele tool. We deden een paar experimenten met Adobe Premiere, maar die vervaagden al vlug in de talrijke vragen van deelnemers. Of beter gezegd van één bepaalde deelnemer. Mooi was dan weer het voorbeeld van de 180° regel, waarbij prompt een camera werd uitgehaald, een chinese vrijwilligster werd gevraagd om recht tegenover Johannes op een stoel te gaan zitten. Wat die 180° regel juist is, vertel ik wel als daar een comment op komt in deze blog. Andere tips zijn al meer bekend : elke cut moet doordacht zijn, wat wil je juist bereiken (nieuwsgierigheid, spanning,…), een cut moet logisch én visueel aantrekkelijk zijn.Neem sowieso elke scene meerdere keren op zodat de editor een ruime keuze heeft. Wissel op tijd van beeld (bvb. eerdere beeldwisseling dan dat de spreker uitgesproken is). Zoom nooit meer dan 10% in tijdens editing want bij meer heb je pixellation (behalve als je een camera hebt van zeer hoge kwaliteit – een deelnemer had er één van 120 beelden/sec.) Weinig hands-on, maar toch leerrijk.

Is it easy to integrate mobiel learning in your teaching?

Arndt Bubenzerhad het over 6 uitdagingen waar niemand graag over praat : concept, didactiek, devices, tools, beperking van info, de kostprijs.

 Zijn bedrijf kon toch prat gaan op wat ervaring en daarom zou ik zijn aanbevelingen au serieux nemen. HTML5 (alleen nog een probleem met browsers op bepaalde Android devices) Ze gebruiken tools zoals Articulate Storyliner (toonden een voorbeeld met SCORM voor Moodle) en andere PPT style authoring tools. Phone Gap voor conversie naar Apps.

WP_20131206_031

 

Tom Wambeke (foto), werkzaam in ILO-Turijn en afkomstig van een regio waar, volgens zijn woorden,meer beesten zijn dan mensen (sic), toonde een aantal voorbeelden in WordPress. Via SMS kon je vragen afvuren die werden getoond op groot scherm. Mooi, mooi, mooi.

In de zaal met ca 40 deelnemers zat er 1 Windows Phone gebruiker (ik dus), 2 Blackberries en de rest.

Besluit

WP_20131206_035

Als je al wat EDUCA-ervaring hebt, is het aan te raden om naar praktijksessies te gaan. De keynote-sprekers doen elk jaar hun best, maar hun boodschap is gekend. Toch voor mij. MOOC’s waren prominent aanwezig en volgens  sommige deelnemers iets te prominent. Sessies over Mobile Learning zie je evolueren in kwantiteit én kwaliteit. Het meeste had ik persoonlijk aan de video-sessies. Niet zo verwonderlijk, hoe arm zouden MOOC’s, mobiele toepassingen en leren in het algemeen zijn zonder beeld.

Advertenties

Onderwijs & nieuwe media op 26 april te Gent (Leercafé van Elenti)

WP_000660

Tijdens dit eerste leercafé, georganiseerd door Elenti in de Zebrastraat in Gent (hierboven “Brazil” van Panamarenko te zien in de congresruimte), heb ik naast de twee keynotes, twee workshops gevolgd.

1. Keynotes van SASKIA VAn Uffelen & Steven Ronsijn

Saskia van Uffelen is CEO bij Bull-Belux. Zij leidt daar het bedrijf op een eigenzinnige manier met als motto dat een CEO zich tussen de mensen moet bevinden in plaats van erboven te staan. Hoe men zijn of haar werk aanpakt doet er niet toe, als de resultaten er maar zijn.
Een no-nonsens madam dus. Ik dacht even aan het gesprek met onze kersverse interim/crisis manager en ik zie daar een verband. Lees het boek “Identiteit” van Verhaeghe of “De utopie van de vrije markt” van Achterhuis en concludeer dat zij ook die boeken gelezen hebben, en daaruit geleerd hebben. Daar is wel degelijk “such a thing, called society” en dus na het neo-liberalisme volgt nu de gouden eeuw van het sociaal-liberalisme. Zeg dat Lucas het gezegd heeft.

Terug naar Saskia Van Uffelen.
Op haar eerste powerpointdia toont ze Neelie Kroes. Deze benoemde haar tot ‘Digital Champion’ voor België. Saskia stak haar bewondering voor Neelie niet onder stoelen of banken. Door Data News werd Saskia Van Uffelen in 2011 verkozen tot ICT Woman of the year. Ik vraag me af of die titel cumuleerbaar is met Manager of the year (of is dat alleen voor mannen?)
Als ik een flauwe standup-comedian was, dan voegde ik er aan toe : ik pleit voor een Wo-manager of the year.

De ‘Digital Champion’ heeft als taak ICT te stimuleren in het onderwijs. Ze ondervindt daarbij veel weerstand  in het onderwijsbastion (en dit op de verschillende niveau’s). Leraars die bvb. nog altijd zweren bij de atlas in boekvorm en niks moeten weten van Google Earth. We krijgen goede punten voor ons onderwijs, maar we moeten dringend transformeren. Met het afschaffen van een vak als ICT zijn we dus niet goed bezig. Onderwijs moet beseffen dat we een digitale revolutie meemaken (ja, een revolutie) te vergelijken met de industriële revolutie van een paar eeuwen geleden

Toeval is nu dat er, de dag na haar presentatie in het Leercafé, in de economische kattern van De Morgen van haar een foto  staat ter grootte van een iPad. De titel van het artikel: “We moeten plezier maken op het werk”.
Ik maak nu even de sprong naar de keynote van Steven Ronsijn, leraar in het secundair onderwijs). Hij antwoordt op de kritiek van Van Uffelen. Integratie in plaats van afschaffing kan wel degelijk en zal evengoed de leerling voorbereiden op zijn of haar toekomst. Hij heeft het alomgekende handboek Chips & Cookies  uiteengescheurd in fiches en de hoofdstukken verdeeld onder de collega’s. Een leraar geschiedenis die weet heeft van hardware leert de leerlingen omgaan met die hardware, een leraar wiskunde neemt het deel multimedia op zich, enz…..

Dit is dus informatica, geïntegreerd in de vakken. Oude wijn in nieuwe zakken.

Het afschaffen van informatica moet volgens Van Uffelen plaatsmaken voor een informatica die de leerling voorbereidt op de gedigitaliseerde arbeidsmarkt. Zij geeft daar het voorbeeld van 3D ontwerpen en printen. De loodgieter, autotechnieker, tandarts,.. van de opkomende arbeidsmarkt heeft andere kennis en vaardigheden nodig.

Het gebruiken van een handboek Informatica waarbij alleen basisvaardigheden Burotica worden uitgelegd (Hardware, software, rekenblad, tekstverwerker,…) is een “zonde van de zendtijd”, geïntegreerd of niet.

Akkoord, er is dus nog veel werk aan de winkel, Saskia.

2. Workshops “Praktisch gebruik van sociale media”(Elenti)  & “Sociaal Mediabeleid” (Mediaraven)

In deze workshops wordt er ook wat achtergelopen op de feiten. Het voorstellen van Facebook, Twitter en andere media en dit verpakt in handige tips and tricks. Done that, been there.

Ik hoor ook van collega’s uit het onderwijs dat ze wat moe worden van die gedwongen professionalisering, waarbij steeds op hetzelfde nageltje wordt geklopt, namelijk “uw leerlingen steken u voorbij”, “zie dat ge mee zijt”.

Persoonlijk vond ik het interessant om nieuwe dingen te leren kennen zoals Paper.li (handig om de toestroom van tweets in een mooie uitgave te bundelen), Ted Ed (waarbij jezelf materiaal kan toevoegen,) Quora ( je vragen aan experts). Dank u Elenti!

Een interessante discussie tijdens de pauze en een paar uitspraken tijdens de workshops dwongen me wel “en public” op te merken dat sociale media niet alles vervangen wat er nu al aan digitale middelen wordt gebruikt in het onderwijs. De discussie ging over een leerplatform zoals Smartschool dat te “weinig sexy” is voor de leerlingen. Leerlingen vinden dat wat ouwbollig. Ze kijken er ook niet naar. “Wedden dat er al onderzoek is naar gebeurd en dat onderzoek dat ook bewijst!”, hoor ik luidop denken.

Als ik dan vraag wat er met Smartschool wordt gedaan, dan gaat het hoofdzakelijk over mededelingen die ze al in de klas hebben gedaan en die dan, o wonder, niet door leerlingen worden gelezen. Smartschool als het figuurlijk kanon waarmee men mededelingen afschiet. Uiteraard ouwbollig. Geef mij dan maar Facebook. Nu begrijp ik ook het gefrons als ik de mensen wijs op het gevaar om studiemateriaal en opdrachten met Edmodo of Facebook te doen.
En, …even ademen…, waarbij ik de vergelijking maak tussen Facebook en een bank. Wat als Facebook morgen de boeken sluit? Leg het maar uit aan uw inspectie. Kijk naar wat er gebeurd is met Google Reader en al de heisa daarrond. Ik geef toe, ik ben daar wat te kort door de bocht gegaan. Als men uiteraard geen studiemateriaal of opdrachten of toetsen of discussiefora gebruikt in een leeromgeving, dan is er ook geen probleem en hoeven we ons ook geen zorgen te maken. Geef dan maar Facebook of Edmodo (ik ben persoonlijk een voorstander van Yammer) om berichten te lezen en te schrijven.

Specifiek over de sessie “sociaal mediabeleid” valt er weinig te zeggen.

Al bij al een verzorgde organisatie. Maar vatbaar voor verbetering.
Uiteindelijk is 120 EURO voor een dagopleiding nu ook geen geld hé.

Online Educa Berlin 2012 – dag 2

IMG_0033

Dag twee van de Online Educa Berlijn startte met twee parallelle plenaire sessies.
De ene meer gericht op het bedrijfsleven.

De sessie die ik heb gevolgd ging over de veranderingen in het onderwijs ten gevolge van de veranderingen in technologie.
Deze werd geleid door Gilly Salmon van de Swinburne University of Technology uit Australië.

De eerste spreker was Seb Schmoller, uit het Verenigd Koninkrijk.
“Learning Technology: A Backward and Forward Look”:

Hij vertelde over zijn eigen geschiedenis. Zijn vader is Duitser en moeder Argentijnse. In de jaren ‘70 gaf hij problem based learning in de jaren 70. In 1991 introduceerde hij een nog steeds lopende cursus over hoe een succesvolle docent te zijn. In 2003 is hij gaan werken voor de “ALT – association of learning technology”.

IMG_0036

Hij had het over het kernidee:  “Leren is ‘live-wide and lifelong’. Het is ook de lerende en niet de docent of de inhoud die het leren creëert. Maar technlogie stelt ons in staat kennis veel sneller (geografisch) te verspreiden. We moeten meer samenwerken en zo kansen bieden informatie en kennis aan te reiken aan hij die bijvoorbeeld op conferenties als deze niet aanwezig kunnen zijn.


Een vrolijke bijdrage kwam van Kayvon Beykpour, General Manager van Blackboard Mobile, uit de Verenigde staten.

IMG_0037

Hij begon met de geschiedenis van de taxi. Wat afgelopen jaren is veranderd zijn de taximeter, de kleur en het dispatching systeem. Laar een taxibestuurder uit Londen moet nog steeds de ultieme test “The Knowledge” afleggen waarin hij zijn kennis over 25.000 straten en 20.000 points of interest moet bewijzen.
Maar wat met opkomende taxi- apps als “uber” of “lyft” tav twee jaar studeren voor The Knowledge ?

85% van de wereldhandel wordt nog steeds seeds cash betaald. Mobiele technologie zal ook dat gaan beïnvloeden. Hij toonde een prototype van een mini- creditkaart dat je kan aansluiten op je mobiele telefoon.

Ook toonde hij een aantal nieuwe “sociale” apps:
Logement: Airbnb; een toepassing om in iemands huis te logeren/reserveren. Of “Camp in my garden” over waar je je tent kan opslaan.
Of de persoonlijke butler app “Exec”: je geeft aan wat je wenst, kost is altijd 25 dollar per uur. Iemand kan je vraag accepteren.

Lees verder

Online Educa Berlin 2012 – dag 1

Op 29 en 30 december 2012 zakte ik voor de tweede keer in mijn ICTO- carrière af naar Educa Berlin.
De conferentie – of “event” zoals ze het graag zelf benoemen – is één van de grootste toonaangevende internationale conferenties op het gebied van onderwijs en informatie- en communicatie technologie (e-learning).
Het een uitgelezen gelegenheid voor het uitwisselen van ervaringen, netwerken, en het monitoren van de ontwikkelingen op het gebied van e-learning.
Ik was er drie jaar geleden en was benieuwd of ook deze editie veel interessants te bieden had.

IMG_0009

Shafika Isaacs, van ICT4D Professional, uit Zuid- Afrika melde voor de start van de plenaire sessie Dat dit met bijna 400 verschillende sessies en 500 verschillende sprekers dat bijna niet anders kan.
Ze introduceerde het publiek ook de VUCA- wereld: Volatility, Uncertainty, Complexity and Ambiguity als uitdagingen voor het onderwijs. Bovendien is VUCA niet alleen een acroniem, maar ook in enkele Afrikaanse talen het woord voor “word wakker”…

De eerste spreker van de openingsessie was Dr. Mark David Milliron, Chancellor of Western Governors University, Texas, and Editorial Board Member, Journal for Teaching and Learning with Technology (JoTLT) uit de Verenigde staten.
Hij zou dé quote van deze conferentie lanceren: “many people who use powerpoint have neither power nor a point”.

Lees verder

Rec.all Media and Learning 2012 conference Brussel

Vorige week was ik voor het eerst twee dagen aanwezig op de de Media & Learning 2012 conferentie. Deze conferentie wordt georganiseerd door het Vlaams Ministerie van Onderwijs en ATiT met de steun en hulp van de Europese Commissie DG EAC.  De jaarlijkse conferentie heeft plaats in het gebouw van het Ministerie van Onderwijs, vlakbij de Belgacom- torens en is dus goed bereikbaar met het openbaar vervoer.

En openbaar vervoer en België… de eerste conferentiedag werd gestaakt door de Waalse socialistische spoorwegvakbond met als gevolg dat iedereen die niet over een hotelkamer beschikte moeilijk tot in (en later weer uit) Brussel geraakte. Dank daarvoor.

De conferentie is gericht op beleidsmakers, professionals, dienstverleners en producenten die via hun ervaring van het gebruik van media, het leerproces op een creatieve, didactische en onderbouwde manier willen helpen verbeteren. Het programma van de conferentie draaide rond drie thema’s en een reeks specifieke onderwerpen:

  •     Het in kaart brengen toekomstige trends en ontwikkelingen in het media-ondersteund leren in alle sectoren
  •     Het stimuleren van vaardigheden en competenties in media productie, het gebruik en hergebruik van door media verbeterde inhoud.
  •     Het opvolgen van het belang van media- geletterdheid en wijsheid als fundamentele bouwstenen in het creëren van innovatief, inclusiefen ten toekomstgericht onderwijs.

Finalisten van de jaarlijkse MEDEA Awards namen ook deel aan de conferentie en de presentaties en inbreng van hen én de winnaars van de awards van de voorgaande jaren,  zorgde dat er genoeg voorbeelden waren van uitstekend gebruik van media in het onderwijs.

De conferentie zelf was redelijk traditioneel opgebouwd; een aantal centrale keynotes afgewisseld door workshops of thema- sessies en doorlopend een “booth” met standhouders.

Lees verder

EDEN 2012, keynotes 8/6

De keynotes van deze tweede dag konden mij niet echt bekoren. Die van Dale Stephens wil ik nog wel vermelden.

Dale Stephens, een Amerikaanse jongeman van de leeftijd van mijn jongste zoon of jonger, kreeg hier het platform om een lans te breken voor de afschaffing van het onderwijssysteem, of tenminste toch voor het afschaffen van scholen. ‘Unschooling’ is de term die hij gebruikt. Scholen presteren slecht in dat waarvoor ze bedoeld zijn. Mensen kunnen veel beter zelf kiezen wat, waar en wanneer ze willen leren. Met het huidige internet heeft men vrije toegang tot een pleiade van leermogelijkheden of -opportuniteiten. Je kan er gewoon uitkiezen wat je op een bepaald moment interesseert en zo je eigen opleiding volledig zelf in handen nemen. Er is ook genoeg mogelijkheid om aan te sluiten bij leercommunities. Ik zal niet beweren dat het allemaal onzin is wat hij vertelt, maar in mijn opinie is dit model geschikt voor de mature life long learner; zoals hij op deze conferentie genoemd wordt, maar niet voor basisopleidingen. Niettemin geef ik graag mogelijk interessante links uit zijn presentatie mee.

Ik vond het heel verrassend dat deze keynote toch nog zoveel weerklank vond bij de congresgangers zoals mocht blijken uit de nog volgende parallelsessies en de paneldiscussie in de namiddag.

EDEN 2012, parallel sessies B en C

Voor tracks B en C viel mijn keuze op “Social Web and Collaborative Learning”

“Generational Differences in Using Social Media in Politics”, Auvinen, Finland. Het ging hier eigenlijk over het groeiende belang van sociale media in de politiek (verkiezingen Frankrijk, Amerika) en in burgerbewegingen (Arabische lente). De link met leren of onderwijs is me eerlijk gezegd ontgaan. Hij bracht wat cijfermateriaal over het gebruik van sociale media in Finland waaruit blijkt dat het vooral een zaak is van jongeren. Dit stond dan wel weer in contrast met cijfergegevens wereldwijd die eerder op de dag gegeven waren door Bob Fryer en waaruit bleek dat vooral de groep 35-55 actief is op sociale netwerken.

De 2e sessie uit deze reeks “Online Learning and Collaboration in the Cloud” van Les Pang en Stella Porto van de University of Maryland, US, vond ik een heel stuk relevanter en werd ook heel onderhoudend gebracht. Het ging over ervaringen met online samenwerken m.b.v. Google Docs in een volledige afstandscursus, meer bepaald in een basiscursus van een IT-opleiding. De prezi van de sessie kan hier bekeken worden. Studenten waren werkende life long learners tussen 25 en 49 jaar, mediaan 35 jaar. In het experiment werden verschillende activiteiten opgenomen: opdrachten, enquêtes, groepsonderzoeksproject, groeps casestudy presentatie, reflectiepaper over cursus.

Als resultaten komen naar voor het gemak van Google docs om te benaderen en om in samen te werken. Het niet volledig compatibel zijn met desktop-toepassingen werd wel als negatief ervaren evenals het door de bedrijfsfirewall geblokkeerd worden van Google docs. Opvallend evenwel is dat studenten het niet zo appreciëren dat er buiten de leeromgeving gegaan wordt. Des te meer verrassend vind ik dit aangezien het om IT-studenten gaat! Vaak werd het gepercipieerd als ‘meer werk’. Opmerkelijk vond ik ook dat docenten Google docs als tool hoger waardeerden dan de studenten, en dat op alle aspecten.

Maar de belangrijkste les die getrokken is lijkt me: de waarde van de technologie is afhankelijk van hoe goed de leeractiviteit ontworpen is. Iets wat we als ICTO’ers niet vaak genoeg kunnen herhalen en aandacht aan besteden.

Samenwerking in afstandsonderwijs of blended learning blijkt vaak een heikel punt te zijn, ’t is niet geliefd bij studenten en docenten hebben moeite met het opzetten ervan, maar deze studie geeft toch indicaties dat tools zoals Google docs online samenwerken wel mogelijk maakt en ook een meerwaarde creëert. Dit blijkt bijvoorbeeld uit feedback van studenten zoals: : “I’m starting to see more and more how powerful Google Docs can be as a collaborative tool between geographically separated users.”

De laatste sessie van deze track kwam van Airina Volungeviciene, Litouwen, “Collaborative Learning for University Studies”, waarin Facebook bekeken werd als tool voor samenwerkend leren. Het ging om een vrij kleinschalige kwalitatieve studie bij hoofdzakelijk vrouwelijke studenten (90.5%) en 12 docenten (waarvan 10 vrouwelijk). Studenten blijken pro facebook te zijn als tool voor leren, wat afwijkt van bevindingen elders in de wereld waar je meestal ziet dat studenten FB beschouwen als iets voor hun privéleven waar hun onderwijsinstellingen buiten moeten blijven. Ik zie echter bij de dingen die aan FB gewaardeerd worden, ongelimiteerde toegang staan. Blijkt dat in Litouwen bepaalde netwerkfaciliteiten van universiteiten tijdsgelimiteerd zijn, tja… De docenten houden helemaal niet van FB (ik meen dat dit ook in contrast staat met bevindingen elders). Komt mij voor dat ze nog vrij conservatief denken, als e-mail beschouwd wordt als belangrijk samen met de beschikbare tools in de leeromgeving. De studenten daarentegen zijn vragende partij voor meer gediversifieerde en meer actieve communicatietools.

 

Voor de laatste track van de dag viel mijn keuze opnieuw op “Social Web and Collaborative Learning”. Mijn schaarse notities van deze sessies tonen aan dat ik er niet echt veel van opgestoken heb.

In de sessie “Learning with Facebook Groups” van Hagit Meishar-Tal, Open University of Israel, werd verslag gedaan van het gebruik van Facebook-groepen als cursussites, m.a.w. Facebook als leeromgeving. Dus zowel de content als de groepsinteractie werd aangeboden en uitgevoerd in een Facebook-groep. De bevindingen zijn eigenlijk zeer positief. Facebook voorziet in een eigen dynamiek die anders is en betere resultaten geeft dan de gewone interactiemogelijkheden in een LMS. Studenten in deze studie lieten zich ook zeer positief uit.

Ook in de sessie van Patricia Huion van de KHLim, “Fear of F-Lying: An Ageing Teacher Questioning Her Roles Using Facebook to Create a Community of Autonomous Learners”, ging het over het gebruik van een Facebook-groep in een opzet van de flipped classroom, maar dan meer bekeken vanuit het perspectief van een docent die een heel veranderingsproces doormoet. Hij moet het ‘lesgeven’ opgeven om een aantal andere rollen op te nemen (Huion baseert zich op de rollen zoals onderscheiden door Pryzbylska). Toch positieve ervaring, maar wel meer werk, veel intensiever.

In “Higher-Order Thinking Strategies in Learning Blogs” van Gila Kurtz, Israel, ging me na of blogs in het onderwijs zorgen voor de bevordering van het gebruik van hogere-orde denkstrategieën. Men ging uit van de categorizering van HOTS (Higher-Order Thinking Strategies) zoals voorgesteld door Yoad. Uit deze studie blijkt dat het geval te zijn (HOTS veelvuldig aanwezig in blogs en gevarieerd), maar ook hier weer een vrij kleinschalige studie die op grotere schaal zou moeten uitgevoerd worden om iets te kunnen zeggen over generaliseerbaarheid.