Ich bin ein ONLINE EDUCA Berliner

WP_20131205_003

De opening van ONLINE EDUCA BERLIN 2013 werd verzorgd door een dame die zei dat ze 62 jaar was, nooit de kans heeft gehad om haar studies te beëndigen en nu stichter is van een Stichting Germany/Ethiopia : Beate Wedekind. Ze vertelt ons de cijfers van deze EDUCA-editie : 91 landen, ca 100 sessies, 15 keynote-sprekers, 360 sprekers en … 2000 deelnemers. Vandaar dat de zitjes zo dicht bij elkaar stonden.

Emanualle Barroso opende de conferentie vanuit een ander locatie (en een ander tijdstip) met een warm pleidooi voor Open Education. Daarbij promootte hij een Europees programma dat Education Providers, Governments en andere spelers bij elkaar brengt. Nogal vaag dus. Wat wel te smaken was is zijn pleidooi om alle kennis die in Erasmusprogramma’s aan bod komt ook open te gooien naar de wereld.

Professor Dr. Viktor Mayer-Schönberger had het over “big data”. Heel zijn presentatie is een pleidooi van bewustwording rond de massale aanwezigheid van digitale data (276 billion bytes circuleren er nu rond). Onderzoek was meestal gebaseerd op steekproeven, omdat we niet alles kunnen onderzoeken. Dit wordt nu meer een meer achterhaald. Hoe groter de kwantiteit (aangeboden door het internet), hoe groter de kwaliteit van het onderzoek.Wat miljoenen mensen aanklikken of typen kan geregistreerd worden en als basis dienen voor gefundeerde voorspellingen. “KHAN university is not about learning alone, but also about capturing data” van 45 miljoen deelnemers uit 5000 lessen. Het verwerken en analyseren van deze data leidt tot een verbetering van het aanbod.De enorme kwantiteit aan data (big data) biedt de mogelijkheid leren gericht bij te sturen. Dit is de grote uitdaging voor het onderwijs, zeker met de opkomst van de MOOC’s.

Schönberger ziet naast de immense mogelijkheid van deze schat aan data ook de gevaren. Er klonk een voorzichtig applaus tijdens zijn pleidooi tegen monopolievorming.

Dr Jeff Borden van Pearson had het in zijn keynote over Education 3.0 of het samenspel van Neuroscience, Learning Psychology en Education Technology. Weeral een pleidooi om de klassieke onderwijspatronen los te laten.  Education 3.0 onderzoek bewijst dat samen werken meer resultaat opbrengt. Een oud verhaal, maar een recent verhaal is dat “ons werk gebeurt voor 78% in team, in het huidig onderwijs wordt er maar voor 18% aan groepswerk gedaan”. Nog een oud verhaal : “Opmerkelijk is dat het aan the University of Columbia in 1990 verboden was om samen een werk te maken (wegens niet betrouwbaar, oneerlijk,…). In 2000 was het een verplichting”. Hij gaf enkele losse voorbeelden van neurologisch onderzoek. We studeren ideaal bij 76 db. Commentaar van mijn Engelse buurman bij een clipje over dit onderwerp: “why they bring that over a bloody year”.

Tablets Tools that make Learning Fun

WP_20131205_006Ik start al met het besluit : veel research en practices werden dus getoond, maar de ” fun” heb ik niet beleefd.
ITI Egypt (foto) toonde in de presentatie een overzicht van haar ADI-analyse : een eigen tablet maken (Android) , een cloudservice inrichten en interactive content ontwikkelen. Hun pilotproject concentreerde zich op een school in Asyut (Opper-Egypte, het zuiden dus). Resultaten van de evaluatie waren zeer bemoedigend. Vooral het onderwijzerskorps was enthousiast over de interactie en het samenwerkend leren. Dit werd vergeleken met een traditionele setting. De spreker toonde een klasje met 90 kinderen.En ik dus maar klagen dat de zitjes van de plenary te dicht bij elkaar stonden!

Christina Gitsaki deelde met ons haar bevindingen over een iPad-project voor brugprogamma’s. Een zeer onderbouwd project waar we veel uit kunnen halen.Dr. Gitsaki was zo vriendelijk maar haar Prezi-adres te geven : http://prezi.com/58wo_czisxrh/ipad-initiative-in-the-uae/

WP_20131205_014Daar hebben we weer een Pearson Guy, ze domineren samen met Blachboard dit gebeuren!

Jeremy Rudi, van Pearson dus, had het vooral over iPad initiatieven in Afika en het Midden-Oosten. “Africa & Middle East” heeft dus nog altijd in de Angelsaksische instituten 1 regio-manager.
Zaya.org in India, iSchool.sn in Zambia, Eneza in Kenia en Fatih in Turkije. De moeite waard om te Googlen.Het Fatih project in Turkije (elke leerling/student een gratis tablet) gaat over 17 miljoen tablets, waarvan er in november 2013 al 675.000 zijn bezorgd.

Zeer leerrijk dus, maar geen toepassing echt zien werken, dus geen fun.

Komen eten.

Tijdens de lunch een fantastische tip gehad van een ICTO-administrator uit Lillyhammer, Noorwegen (je weet wel : winterspelen, maffia TV reeks met Van Zandt).
Een digitale knop met ingebouwde micro: te bevestigen op je hemd, een iPhone of iPad op een pikkeltje met een draaiend as en we hebben een Kai-Mini in plaats van een Kai-Mook. De demo toont een docent die door de klas loopt, naar het bord gaat en aantekeningen maakt. Geweldige audio, geweldig beeld.
Een Sinterklaaskadootje voor mijn collega Joris Desseyn : http://www.swivl.com

Masterclass Videolab

WP_20131205_016

Ik moest in zaal Chess zijn, maar ik belandde in zaal Check. De onthaaldame vroeg nochtans Chess or Check? Ik zei : “ooh, have to check that!”. “This way, sir” , glimlachte ze. Zo belandde ik per abuus (zoals in de film Clockwise met Cleese) in één van de boeiendste sessies van de dag : masterclass Videolab.
De formule is eenvoudig : toon de vervelendste educatieve opnamen (er is genoeg aanbod), toon dan de beste Hollywood filmfragmenten van de laatste decennia, vraag wat er nodig kan zijn om dergelijke meesterwerkjes neer te zetten en besluit dan dat educatieve opnamen ook boeiend kunnen zijn. Het gaat over spelen met licht, geluid, beeld en vooral editing. Het is een kwestie van te kijken en te leren, zonder dat je daar mass’s budget moet tegenaan gooien. Eens kijken naar  Baseball in tijden van cholera (wij keken vanaf minuut 21).
De vragenronde weekte toch wat los. Daar kwam onder andere de weerstand aan bod die videobeheerders ondervinden bij onderwijzend personeel : niet graag gefilmd worden, paniek als ze al het woord “uploaden” horen, ….
Een goede ondersteuning is dus essentieel.

MOOC’s : the learner perspective

WP_20131205_022

In onze dienst ICTO is er een gezond meningsverschil tussen pro- en contra-MOOCers.De titel van deze plenum-sessie is dus voer voor een gezond debat. Vooral de dia van één van de sprekers werd meermaals getoond om het probleem nr. 1 aan te kaarten. 2,69% is persistent (pro-MOOCers worden ziek van het woord “drop-out” en ze verkiezen dus “persistence”). Wat kunnen we daar aan doen. Ik geef maar meteen de tips van Nicholas Breakwell (HIBERNIA COLLEGE, Ireland ):

  • werklozen met een universitair diploma (MBA) zijn de volhouders. Dus richt je naar dat publiek. (Algemene hilariteit in de zaal)
  • Des te meer taken je verbindt met een discussieforum, des te meer engagement
  • Structureer je inhoud nauwgezet
  • Geef niet te veel geld uit aan instructeurs of facilitators, maar steek je geld in inhoud. Dit laatste (zoals ook de vorige stellingen) is gebaseerd op onderzoek waarbij  “gefaciliteerde groepen” even goed scoren als groepen met een beperkte begeleiding.

Samar Zushi (foto) baseerde zijn onderzoek naar leerervaringen met MOOC’s op de Google Blogs rond MOOC’s. Hij heeft alle commentaren in categorieën gestoken. Ik vermeld een aantal die opvallen :

  • “het is moeilijk om postings op fora bij te houden. Het gaat te snel.”
  • “geen begrip voor groepstaken. Waarom niet individueel?”
  • ” onduidelijke inhoud en richtlijnen”

Bij het debat kwam tot uiting dat de deelnemers van MOOC-sessies het ook moeilijk hebben om vol te houden. Toch waren er ook getuigenissen van mensen die al meer dan 1 MOOC sessie achter de rug hadden (één sprak van 8 op 1 jaar). Een MOOC deelnemer zei dat volhouden niet prioritair was. Ook het behalen van een certificaat was voor hem niet zo belangrijk. Belangrijkste is dat je iets wil leren. Hij pikte uit het aanbod datgene wat hem interesseerde. Soms 2 lessen, soms een heel curriculum.

De afsluiter van de mederator Seb Schmoller was ook niet mis. Als je zelf een MOOC wil opzetten, begin dan maar vast eerste als een MOOC-student. Mooi.

WP_20131205_017

Het is vrijdag 6 december en ik krijg op weg naar mijn volgende sessie, ter hoogte van de tent waar de Arabieren hun gasten ontvangen op lekkere thee, van Sinterklaas een minuscuul speculaasje. 

Are you scared of students using social media in classroom?

Mijn planning was terug een MOOC sessie, maar daar ben ik van afgestapt. Daar heb ik nu wel een beeld van. Sorry Mevrouw De Waard. Dan maar naar een sessie op zoek naar praktijkvoorbeelden uit het klaslokaal over het gebruik van sociale media. 

WP_20131206_010

Daar blijft mij de presentatie bij van de Fin Intikka (foto), lesgever in secundair onderwijs, en het gebruik van video-conferencing met WEBLI. Hij is één van de weinigen die ook materiaal bij had zoals een webcam, micro’s en dit dan ook demonstreerde. Maar wat vooral mijn ogen opende zijn de tips zoals : limiteer uw materiaal. Toon wat je moet tonen en gebruik niet alles door elkaar zoals een documentlezer, je Powerpoint en een whiteboard.Wees bewust van je rol als transmittor. Je bent nu meer een filmdirector van de les dan een leraar.Gebruik een aangepaste lesplanning in plaats van een klassieke lesvoorbereiding van een hoorcollege.

WP_20131206_014

Video Lab : editing

WP_20131206_019

Nog meer praktijk dus me een hands-on sessie. Als professional tools werden vernoemd : Adobe Premiere Pro, Final Cut Studio en Avid Media Composer. De meeste deelnemers waren Camtasiagebruikers. Johannes Louis, filmmaker, gaf de tip aan laatstgenoemden om toch over te stappen naar een meer professionele tool. We deden een paar experimenten met Adobe Premiere, maar die vervaagden al vlug in de talrijke vragen van deelnemers. Of beter gezegd van één bepaalde deelnemer. Mooi was dan weer het voorbeeld van de 180° regel, waarbij prompt een camera werd uitgehaald, een chinese vrijwilligster werd gevraagd om recht tegenover Johannes op een stoel te gaan zitten. Wat die 180° regel juist is, vertel ik wel als daar een comment op komt in deze blog. Andere tips zijn al meer bekend : elke cut moet doordacht zijn, wat wil je juist bereiken (nieuwsgierigheid, spanning,…), een cut moet logisch én visueel aantrekkelijk zijn.Neem sowieso elke scene meerdere keren op zodat de editor een ruime keuze heeft. Wissel op tijd van beeld (bvb. eerdere beeldwisseling dan dat de spreker uitgesproken is). Zoom nooit meer dan 10% in tijdens editing want bij meer heb je pixellation (behalve als je een camera hebt van zeer hoge kwaliteit – een deelnemer had er één van 120 beelden/sec.) Weinig hands-on, maar toch leerrijk.

Is it easy to integrate mobiel learning in your teaching?

Arndt Bubenzerhad het over 6 uitdagingen waar niemand graag over praat : concept, didactiek, devices, tools, beperking van info, de kostprijs.

 Zijn bedrijf kon toch prat gaan op wat ervaring en daarom zou ik zijn aanbevelingen au serieux nemen. HTML5 (alleen nog een probleem met browsers op bepaalde Android devices) Ze gebruiken tools zoals Articulate Storyliner (toonden een voorbeeld met SCORM voor Moodle) en andere PPT style authoring tools. Phone Gap voor conversie naar Apps.

WP_20131206_031

 

Tom Wambeke (foto), werkzaam in ILO-Turijn en afkomstig van een regio waar, volgens zijn woorden,meer beesten zijn dan mensen (sic), toonde een aantal voorbeelden in WordPress. Via SMS kon je vragen afvuren die werden getoond op groot scherm. Mooi, mooi, mooi.

In de zaal met ca 40 deelnemers zat er 1 Windows Phone gebruiker (ik dus), 2 Blackberries en de rest.

Besluit

WP_20131206_035

Als je al wat EDUCA-ervaring hebt, is het aan te raden om naar praktijksessies te gaan. De keynote-sprekers doen elk jaar hun best, maar hun boodschap is gekend. Toch voor mij. MOOC’s waren prominent aanwezig en volgens  sommige deelnemers iets te prominent. Sessies over Mobile Learning zie je evolueren in kwantiteit én kwaliteit. Het meeste had ik persoonlijk aan de video-sessies. Niet zo verwonderlijk, hoe arm zouden MOOC’s, mobiele toepassingen en leren in het algemeen zijn zonder beeld.

VSee nu ook op iPad!

Vroeger heb ik het al enthousiast over VSee gehad, een zeer gebruiksvriendelijke tool die het mogelijk maakt om online te vergaderen inclusief audio en video en samenwerkingsmogelijkheden via screensharing. Een webconferencing-tool dus.

Sinds kort is de tool nu ook beschikbaar voor de iPad.  Je kan met 5 mensen tegelijkertijd videochatten. Maar daar blijft het dan voorlopig ook bij helaas. Tekstchat kan ook, maar de toegevoegde waarde van screensharing ontbreekt. Dat zette voor mij direct een domper op de vreugde.

“iPad support for other features will soon be added” lezen we… we leven dus op hoop 🙂

vsee_ipad

 

 

Rec.all Media and Learning 2012 conference Brussel

Vorige week was ik voor het eerst twee dagen aanwezig op de de Media & Learning 2012 conferentie. Deze conferentie wordt georganiseerd door het Vlaams Ministerie van Onderwijs en ATiT met de steun en hulp van de Europese Commissie DG EAC.  De jaarlijkse conferentie heeft plaats in het gebouw van het Ministerie van Onderwijs, vlakbij de Belgacom- torens en is dus goed bereikbaar met het openbaar vervoer.

En openbaar vervoer en België… de eerste conferentiedag werd gestaakt door de Waalse socialistische spoorwegvakbond met als gevolg dat iedereen die niet over een hotelkamer beschikte moeilijk tot in (en later weer uit) Brussel geraakte. Dank daarvoor.

De conferentie is gericht op beleidsmakers, professionals, dienstverleners en producenten die via hun ervaring van het gebruik van media, het leerproces op een creatieve, didactische en onderbouwde manier willen helpen verbeteren. Het programma van de conferentie draaide rond drie thema’s en een reeks specifieke onderwerpen:

  •     Het in kaart brengen toekomstige trends en ontwikkelingen in het media-ondersteund leren in alle sectoren
  •     Het stimuleren van vaardigheden en competenties in media productie, het gebruik en hergebruik van door media verbeterde inhoud.
  •     Het opvolgen van het belang van media- geletterdheid en wijsheid als fundamentele bouwstenen in het creëren van innovatief, inclusiefen ten toekomstgericht onderwijs.

Finalisten van de jaarlijkse MEDEA Awards namen ook deel aan de conferentie en de presentaties en inbreng van hen én de winnaars van de awards van de voorgaande jaren,  zorgde dat er genoeg voorbeelden waren van uitstekend gebruik van media in het onderwijs.

De conferentie zelf was redelijk traditioneel opgebouwd; een aantal centrale keynotes afgewisseld door workshops of thema- sessies en doorlopend een “booth” met standhouders.

Lees verder

OEB11 : Peer sounds: social sounds for peer education


Andrea Pozzi start met een opsomming van sofdtware voor muziekproduktie.

  • Netsounds project Eurpees project : netsoundsproject.eu (goed voor klasverband)
  • Sibelius 7 teach music in 60% of schools of UK : worksheet creator!
  • Earmaster 5
  • Propellerhead
  • Magix samplitude
  • Steinberg Cubase

De spreker was duidelijk een fan van Cubase. Gelukkig was ik, toen een toehoorder reageerde dat na 2 weken studie en 3 duur betaalde lesmodules hij er nog altijd niet wijzer is van geworden. Niet bepaald geschikt voor muziekonderwijs. Een typisch voorbeeld van software waarbij de interface een kopie is van een echt mengpaneel, met alle draai- en schuifknoppen en lampjes en drukknoppen… Is herkenbaar maar gewoon niet werkbaar. Toch niet voor de beginnende muzikant.

Jörn Handschke is de CEO van Magix AG, ook weer een Duits produkt. Eenvoudig in gebruik met een onderliggende complexiteit. Op een kwartiertje heb je een clip en als je werkelijk wil gaan musiceren dan kan op elk fragment ingezoomd worden met toepasselijke views voor type instrument, type muziek, etc…. Hier een fragment (niet bepaald “my peace of cake”, maar bij wijze van voorbeeld toch de moeite). Ontwikkeltijd : 10 minuten.


Sorry, collega’s, de geplande sessie “New learning, new content” was al een kwartier voor tijd volzet, dus moest ik uitwijken naar een voor onze cel  minder relevante sessie in de buurt. Toch.. als we zelf auteur willen zijn van onze muziekfragmenten?

#owd11: Augmented reality in the spotlight

Door Kirsten Veelo, Frank Niesten en Paul Dirckx (Fontys PTH)

Augmented Reality (AR) als de trend voor de toekomst, ook voor het onderwijs! Maar wat is het eigenlijk en hoe werkt het?
Als we Augmented Reality naar het Nederlands gaan vertalen krijgen we ‘’Toegevoegde Realiteit’’. Het woord toevoegen verklapt al een groot deel wat Augmented Reality eigenlijk is; er wordt een virtuele laag aan de echte wereld toegevoegd. Een vrije definitie zou kunnen zijn: ‘’Het real-time toevoegen van computer gegenereerde driedimensionale beelden aan de bestaande omgeving van de gebruiker’’.

Schematisch ziet Augmented Reality er zo uit:

De detectie van een toestel waarmee de AR kan worden bekeken, kan gebeuren met markers, beeldherkenning, gps- coördinaten of een combinatie ervan.
De output of weergave van het toestel is video, audio of haptische feedback (haptisch = vb trillen van een gsm bij bericht of vibreren of tegensturen van een race- stuur van een spelconsole).

Fontys PTH nam deel aan een innovatieprogramma van Surf Kennis over AR 2010 – 2011 en wou graag ervaringen en fijne “good practices” met ons delen.

Lees verder

#owd11: Video in het onderwijs en hoe Media Mosa daarbij kan helpen

Sessie door Frans Ward en André Rosendaal (SURFnet)

Een open source videoplatform waarmee instellingen hun eigen video voorziening kunnen inrichten: MediaMosa.
Helaas was deze sessie erg gericht op het Nederlandse onderwijs en soms ietwat te technisch.
SurfMedia stopt op 31 december 2012 als host voor streaming video en vele instellingen zijn naarstig op zoek naar alternatieven.

Achterliggend draaiden de streaming- diensten van Surf sinds 2008 op MediaMosa technologie. Men is nu bezig om de vrij complexe implementatie ervan te vereenvoudigen (Via Drupal building blocks) maar ook tegelijkertijd verder te ontwikkelen met bijvoorbeeld videotranscripting, ontwikkeld aan de KULeuven: (www.spraak.org) of een nieuwe in html 5 opgebouwde virtuele snijmachine.
Ook probeert men opnames van Mediasite of Presentations 2 Go mee op die éné MediaMosa server te implementeren. (Met o.a. de black box Ingester; ontwikkeld door de UGent). Zodat de kosten voor het onderhoud van meerdere streaming producten kunnen gereduceerd en vereenvoudigd worden.

Eveneens was er een vermelding naar het Archipel project dat ook de MediaMosa- technologie gebruikt in de opbouw van een  duurzame digitale archiefinfrastructuur.

De presentatieslides kan u terugvinden op Slideshare:

Webconferencing made easy

Online vergaderen, online een uiteenzetting bijwonen, het is al enkele jaren mogelijk via – meestal betalende – software als Flashmeeting, Adobe Connect, Elluminate, …

Videogesprekken via Skype en MSN zijn ook al een tijdje mogelijk, een op een dan toch. Met Skype kan ook een scherm gedeeld worden. Videoskypen kan ook met meerderen, maar dat voorlopig alleen tegen betaling. Onlangs is er nog Google+ bijgekomen waarin je een ‘hangout’ kan starten,  dat is ook een soort groepsvideochat.

Recent ontdekte ik VSee en dat is me toch een pareltje van een programma! Het werkt bijzonder vlot (gebruikt weinig bandbreedte) en heeft een onvoorstelbaar gebruiksgemak. Een handleiding doorploegen is absoluut niet nodig, de interface spreekt werkelijk voor zichzelf, zelden zoiets straight on’s gezien. Het programma is gratis voor persoonlijk gebruik. Er is wel een download voor nodig, het werkt dus niet via een url.

Wat kan je ermee? Een videogesprek houden met meerderen tegelijkertijd. Je kan ook een applicatie delen (bv. Word of PowerPoint). Eens dat VSee gestart is en je een connectie gemaakt hebt met een of meerdere anderen, verschijnt er bij elk toepassingsvenster rechts bovenaan een groene knop ‘Share’. Die knop aanklikken en al je gesprekspartners zien dat applicatievenster. Meer nog, ze kunnen op zo’n gedeeld venster tekenen of tekst bijschrijven, en zelfs ook de controle overnemen en dus in een document dingen toevoegen of wijzigen. Bestanden kunnen aan de anderen bezorgd worden door simpelweg het bestand op het videobeeld van de bestemmeling te laten vallen (drag and drop).

VSee lijkt mij uiterst geschikt voor online samenwerking in kleine groepen, m.a.w. een tool die bv. heel interessant kan zijn voor studenten die in groep aan een project moeten werken. Ik heb voorlopig geen idee met hoeveel mensen je maximaal vlot een meeting kan houden, gegevens daarover vind ik niet in de documentatie, maar ik zag wel een screenshot met 8 deelnemers en dat lijkt me al heel wat. Zelf heb ik het gebruikt voor een lange meeting met 4 personen, op mezelf na mensen zonder uitgesproken ICT-affiniteit, en dat verliep onwaarschijnlijk vlot.

Eén minpuntje op dit ogenblik: het is alleen beschikbaar voor Windows, maar er wordt gewerkt aan een Mac-versie, en aan een iOS en Android-versie.