Edulearn 2013

Dit jaar werd Edulearn, de “International Conference on Education and New Learning Technologies” voor de vijfde keer georganiseerd in Barcelona, Spanje. Een paar jaar geleden is mijn collega Lucas er al eens langs geweest en was er niet bijzonder tevreden over. De thema’s voor dit jaar bleken veelbelovend, de organisatie kon doorheen de jaren groeien, dus leek het mij interessant deze conferentie bij te wonen.

De Keynotes gingen vroeg van start op maandagochtend, dus kon ik na mijn vlucht op zondag nog even genieten van een blitzbezoek aan de rambla’s en de 60 meter hoge sokkel met daarop het bronzen standbeeld van Columbus; daar neergepoot in 1888.

haven_barcelona

Maandagochtend werden we verwelkomd door Mr. Antonio García van het organisatiecomité die de zaal wist te vertellen dat er 650 aanwezigen waren uit 84 verschillende landen. Verder kaderde hij de razendsnelle evolutie en belang van het internet via dit filmpje van eind 2012:

En dat zette een ietwat de toon voor het verdere verloop van deze conferentie: ietwat achterhaalde verhalen, voorbeelden of toepassingen van maanden of jaren oud. En zeker niet altijd uit de landen waarvan we vermoeden dat ze nog wat achter lopen…

De eerste spreker was Mohammed Rezwan uit Bangladesh. Hij kwam zijn”floating schools”- project toelichten. Scholen en bibliotheken, gebouwd op boten. Op die manier krijgen heel wat jonge mensen en volwassenen toegang tot scholing; zelfs in het regenseizoen.

Het verhaal doet me wat denken aan het gecontesteerde http://www.hole-in-the-wall.com/ project van Sugata Mitra. Toch lijk ik meer toekomst te zien in projecten als deze. Keynotes als deze bezorgen me een dubbel gevoel. De projecten zijn erg bewonderenswaardig en doen je reflecteren over hoe onderwijs elders in de wereld verloopt, en daarom nodig op conferenties als deze, maar “an sich” dragen ze weinig bij tot hoe wij het leren van een student uit Brussel of Gent kunnen verbeteren.

De tweede en meteen laatste Keynote van deze conferentie werd verzorgd door Philipp Schmidt, onderzoeker aan het MIT Media Lab @medialab en directeur en mede- oprichter van de  Peer 2 Peer University @p2pu (USA).

Hij had het over leren fietsen: “Leren gebeurt wanneer je dingen aanleert die nooit meer kunnen “ontleerd” worden.

Philipp Schmidt

Een andere metafoor die hij gebruikte, was die van een moderne bergbeklimmer. Aanvankelijk volg je de route die vorige klimmers al hebben uitgezet en gezekerd. Hoe meer je leert, hoe beter je wordt, hoe meer je in staat zal zijn van dat pad af te wijken en je eigen weg te gaan.

Daarop pikte hij in met de ongelooflijke mogelijkheden die het web biedt om te leren. Hij illustreerde dit met een MIT- “Interspace learning” project. Elke week hebben ze ginds online een expert in een of ander vakgebied te gast die zo’n 45 minuten een gesprek (geen ex cathedra) voerde.  Velen kijken live vanop afstand en voor hen wordt een soort backchannel opgezet. Na enige tijd werd die backchannel nog interessanter dan het uitgezonden gesprek zelf.
Zo groeide de idee om studenten zelf interessante onderwerpen aan te laten brengen (iets wat we aan de HUBKAHO ook eens moeten overwegen). Zo groeide de brug naar het MOOC- fenomeen. Een fenomeen waarvan Schlidt beweert dat het niet “disruptive” zal zijn in het onderwijs. De echte vernieuwing zal komen van onderuit en ons verrassen. Mensen zullen zich organiseren rond zaken waarin men zich interesseert.  “Consumers will build the solutions they want”  Meer op zijn blog via http://t.co/WS91RqQhig

Of op zijn aanraden deze boekentips:

innovatorsdilemma_blackswanInnovator’s Dilemma en Black Swan (De zwarte zwaan)

En na deze twee keynotes nam de conferentie, vergeleken met Educa Berlijn die ik al twee keer mocht bijwonen, een ongelooflijke duik. Sinds het bezoek van Lucas in 2009 is het Engels en vooral de manier van presenteren van vele sprekers er niet op verbeterd. Ook inhoudelijk werd bijzonder veel oude wijn in soms nog oudere zakken aangedragen of kwam men in een paar sessies gewoon niet opdagen…

Enerzijds moet die screening beter én moet er iets worden gedaan aan presentaties van 12 minuutjes + 3 minuten om een vraag te stellen. Voordeel is dat de slechte nooit langer dan een kwartier duren; nadeel dat een degelijke sessie slechts 15 minuten mag duren of een interessante discussie de kop wordt ingedrukt.
Veel blabla in de ingediende papers maar soms rotslechte presentaties. Het gaat verdorie over onderwijs. Laat die mensen dan ook een videoboodschap brengen van hun onderwerp wanneer ze hun paper indienen. Zo kan je als organiserend comité een voor de toeschouwer aangename filtering doorvoeren.

Ik heb trouw twee dagen alle sessies bijgewoond van 08.30 tot 19.00u en hierover uitgebreid getwitterd met de conferentie- hashtag #edulearn13 en ik ben niet van plan om per sessie een samenvatting of mijn bevindingen weer te geven. Daarom geef ik hieronder een overzicht van de sessies die ik wel noemenswaardig vind.

Lees verder