Educause: als je niet zo direct terug kan wennen aan de thuis-tijd…

… dan ga je dus maar bloggen… IMG_2365

Hoewel… de massa indrukken vormen nog een chaos in mijn hoofd… gestructureerd, analytisch en synthetiserend bloggen zit er nog niet in.

Het was mijn eerste Educause. Het was óók mijn eerste Amerika-reis.

Algemene indrukken? In Amerika is alles grooooooooot. De auto’s , de vrachtwagens, de wegen (breed), de tv in mijn hotelkamer (flatscreen groter dan de tv die ik thuis heb), de steaks (naar het schijnt, want de tijd ontbrak om dit met eigen ogen te kunnen verifiëren), de koffie’s (1 Amerikaanse koffie is het equivalent van minstens 3 van onze koffie’s), het bier (groter dan het kuipke met een oor in de Ultieme Hallucinatie, hmm.. I’m exaggerating, maar het zij me vergeven na een week: great, extraordinary, amazing! etc).

Ten tweede, Amerikanen kunnen zo’n massa-event perfect en ongelooflijk efficiënt organiseren. De registratiedesk passeren en je badge ophalen? Welgeteld 1 minuut. Als het al zolang duurde. Tik je naam in op een scherm, doe 2 passen voorwaarts en de dame achter de desk stopt je zopas afgedrukte badge in het daarvoor voorziene mapje, heet je welkom met een big smile, en off you go. De conferentietas met materiaal mocht je zelf naar wens gaan vullen. Geen rijen. Efficiënt. Omdat ze gewoon de ruimte hebben en die ook gebruken. Tafels vol tassen en materiaal dus.
Lunchboxen verstrekken aan 5000 congresgangers op hetzelfde ogenblik? No problem. Geen wachtrijen. Massa’s tafels vol met lunchboxen. Neem er een, neem een Dr Pepper of een ander drankje en loop verder. Geen files, geen obsructies, geen nervositeit, geen tijdverlies. Alweer: omdat ze giga veel ruimte hebben en die ook gebruiken. En omdat ze die toevloed aan mensen toch zeer efficiënt weten te kanaliseren.

Veel personeel is er ook aanwezig. Ten allen tijde opvallend vriendelijk. De eerste die ik tegenkwam bij mijn eerste ‘intrede’ in het convention center, een oudere zwarte man, zo weggelopen uit de Negerhut van oom Tom. Een mega vriendelijk welkom en meteen uitleggend waar ik moest zijn om me te registreren. En toen ik weer wegging, een even vriendelijk goodbye. Dit was geen alleenstaand geval. Ook als je gewoon op straat loopt, word je soms vriendelijk aangesproken. Of als je gaat eten. En weet je wat zo opvallend is? Het voelt niet aan als opgeklopte, fake vriendelijkheid. Het voelt aan als écht. Volgens mij IS het ook gewoon écht.
Alleen de gewoonte op de bus leek er wat over te zijn. Voor ons, koele Nederlanders en 1 Belg dan toch. Wat was die gewoonte? Wel, dit: “Hi you all. This is John (or Bob or whatever), our driver for today. Say hi to John..” en vervolgens werd verwacht dat heel de bus “Hi John” zei 🙂

Okee… Educause dus. Ik vond vandaag (gisteren dus eigenlijk) het volgende filmpje dat alvast een aantal key elements belicht.

De Exhibit Hall
IMG_2376Naast de ontelbare sessies over allerlei ICTO gerelateerde onderwerpen, was er ook de Exhibit Hall waar bedrijven hun producten en oplossingen voor het onderwijs voorstelden. Een beurs op Amerikaanse leest geschoeid. Het volgende (zelfgemaakte) filmpje geeft een indruk van de manier waarop Turning Technologies zijn stemkastjes of Responseware tracht aan de man te brengen. Aandacht trokken ze er alvast meteen mee.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: