Steve Fuller over de rol van de docent

Een uitgebreid en accuraat verslag van Steve Evans over de lezing van Steve Fuller tijdens de  Network Learning Conference 2014 geeft een mooi idee van de rol van docent/researcher in “a networked world”.

Advertenties

Ninth Internationale Conference on Networked Learning (Edinburgh)

WP_20140409_047

 

…. This conference was in a way a confrontation between a large group of technologists and some individuals who were defending the mission of a school or university. Both clans (after all we are in Scotland!) agree that technology can play an important role for education and both are looking for an alignment of the different views. More

 

 

Nog een verontrustend signaal over het gebruik van leertechnologie in het onderwijs

In een eerder artikel sprak ik mijn verwondering uit over de magere inzet van leerplatformen in ons onderwijs (https://ictohub.wordpress.com/2013/04/30/onderwijs-nieuwe-media-op-26-april-te-gent-leercafe-van-elenti/) Ik verwijs naar het gesprek met een leraar van het secundair onderwijs en het  geld (overheidsgeld), het personeel  en de  tijd voor een beperkt gebruik van dure en zeer didactisch doordachte leerplatformen. Uiteindelijk, zei hij,  worden deze vehikels hoofdzakelijk gebruikt als agenda. Bepaalde scholen hebben een ICTO-coördinator die daar ook nog eens tijd voor vrijmaakt. Meestal gaat het dan over het “puntenboek” van een leerplatform. Een leerplatform? Eerder een data-applicatie, zou ik zeggen. En daarvoor heb je geen ICTO-coördinator  nodig. En ook geen leerplatform.

Gisteren zag ik dan een leraar van een andere secundaire school die kloeg over  agenda’s van leerlingen die niet worden bijgehouden. Een klassieker dus. Toen ik hem zei dat in bepaalde scholen de agenda van Smartschool werd gebruikt antwoordde hij, licht geïrriteerd, dat studenten dat niet gebruikten. “Waarom niet?”, vroeg ik. “Omdat leerlingen dat niet willen”. Ik repliceerde ook al wat geïrriteerd :”Je laat dat dus afhangen van de goesting van je leerlingen?”. “Niet alleen dat”, pareerde hij, “ouders vinden het maar niks, al die dingen op het internet”.  Bon, dus daar zelfs geen agenda.

Ik hoop dat deze 2 cases niet representatief zijn voor al die onderwijsinstellingen die hun geld steken in de aanschaf en het onderhoud van een leerplatform.

Lucas Verhelst
3 maart 2014

Ich bin ein ONLINE EDUCA Berliner

WP_20131205_003

De opening van ONLINE EDUCA BERLIN 2013 werd verzorgd door een dame die zei dat ze 62 jaar was, nooit de kans heeft gehad om haar studies te beëndigen en nu stichter is van een Stichting Germany/Ethiopia : Beate Wedekind. Ze vertelt ons de cijfers van deze EDUCA-editie : 91 landen, ca 100 sessies, 15 keynote-sprekers, 360 sprekers en … 2000 deelnemers. Vandaar dat de zitjes zo dicht bij elkaar stonden.

Emanualle Barroso opende de conferentie vanuit een ander locatie (en een ander tijdstip) met een warm pleidooi voor Open Education. Daarbij promootte hij een Europees programma dat Education Providers, Governments en andere spelers bij elkaar brengt. Nogal vaag dus. Wat wel te smaken was is zijn pleidooi om alle kennis die in Erasmusprogramma’s aan bod komt ook open te gooien naar de wereld.

Professor Dr. Viktor Mayer-Schönberger had het over “big data”. Heel zijn presentatie is een pleidooi van bewustwording rond de massale aanwezigheid van digitale data (276 billion bytes circuleren er nu rond). Onderzoek was meestal gebaseerd op steekproeven, omdat we niet alles kunnen onderzoeken. Dit wordt nu meer een meer achterhaald. Hoe groter de kwantiteit (aangeboden door het internet), hoe groter de kwaliteit van het onderzoek.Wat miljoenen mensen aanklikken of typen kan geregistreerd worden en als basis dienen voor gefundeerde voorspellingen. “KHAN university is not about learning alone, but also about capturing data” van 45 miljoen deelnemers uit 5000 lessen. Het verwerken en analyseren van deze data leidt tot een verbetering van het aanbod.De enorme kwantiteit aan data (big data) biedt de mogelijkheid leren gericht bij te sturen. Dit is de grote uitdaging voor het onderwijs, zeker met de opkomst van de MOOC’s.

Schönberger ziet naast de immense mogelijkheid van deze schat aan data ook de gevaren. Er klonk een voorzichtig applaus tijdens zijn pleidooi tegen monopolievorming.

Dr Jeff Borden van Pearson had het in zijn keynote over Education 3.0 of het samenspel van Neuroscience, Learning Psychology en Education Technology. Weeral een pleidooi om de klassieke onderwijspatronen los te laten.  Education 3.0 onderzoek bewijst dat samen werken meer resultaat opbrengt. Een oud verhaal, maar een recent verhaal is dat “ons werk gebeurt voor 78% in team, in het huidig onderwijs wordt er maar voor 18% aan groepswerk gedaan”. Nog een oud verhaal : “Opmerkelijk is dat het aan the University of Columbia in 1990 verboden was om samen een werk te maken (wegens niet betrouwbaar, oneerlijk,…). In 2000 was het een verplichting”. Hij gaf enkele losse voorbeelden van neurologisch onderzoek. We studeren ideaal bij 76 db. Commentaar van mijn Engelse buurman bij een clipje over dit onderwerp: “why they bring that over a bloody year”.

Tablets Tools that make Learning Fun

WP_20131205_006Ik start al met het besluit : veel research en practices werden dus getoond, maar de ” fun” heb ik niet beleefd.
ITI Egypt (foto) toonde in de presentatie een overzicht van haar ADI-analyse : een eigen tablet maken (Android) , een cloudservice inrichten en interactive content ontwikkelen. Hun pilotproject concentreerde zich op een school in Asyut (Opper-Egypte, het zuiden dus). Resultaten van de evaluatie waren zeer bemoedigend. Vooral het onderwijzerskorps was enthousiast over de interactie en het samenwerkend leren. Dit werd vergeleken met een traditionele setting. De spreker toonde een klasje met 90 kinderen.En ik dus maar klagen dat de zitjes van de plenary te dicht bij elkaar stonden!

Christina Gitsaki deelde met ons haar bevindingen over een iPad-project voor brugprogamma’s. Een zeer onderbouwd project waar we veel uit kunnen halen.Dr. Gitsaki was zo vriendelijk maar haar Prezi-adres te geven : http://prezi.com/58wo_czisxrh/ipad-initiative-in-the-uae/

WP_20131205_014Daar hebben we weer een Pearson Guy, ze domineren samen met Blachboard dit gebeuren!

Jeremy Rudi, van Pearson dus, had het vooral over iPad initiatieven in Afika en het Midden-Oosten. “Africa & Middle East” heeft dus nog altijd in de Angelsaksische instituten 1 regio-manager.
Zaya.org in India, iSchool.sn in Zambia, Eneza in Kenia en Fatih in Turkije. De moeite waard om te Googlen.Het Fatih project in Turkije (elke leerling/student een gratis tablet) gaat over 17 miljoen tablets, waarvan er in november 2013 al 675.000 zijn bezorgd.

Zeer leerrijk dus, maar geen toepassing echt zien werken, dus geen fun.

Komen eten.

Tijdens de lunch een fantastische tip gehad van een ICTO-administrator uit Lillyhammer, Noorwegen (je weet wel : winterspelen, maffia TV reeks met Van Zandt).
Een digitale knop met ingebouwde micro: te bevestigen op je hemd, een iPhone of iPad op een pikkeltje met een draaiend as en we hebben een Kai-Mini in plaats van een Kai-Mook. De demo toont een docent die door de klas loopt, naar het bord gaat en aantekeningen maakt. Geweldige audio, geweldig beeld.
Een Sinterklaaskadootje voor mijn collega Joris Desseyn : http://www.swivl.com

Masterclass Videolab

WP_20131205_016

Ik moest in zaal Chess zijn, maar ik belandde in zaal Check. De onthaaldame vroeg nochtans Chess or Check? Ik zei : “ooh, have to check that!”. “This way, sir” , glimlachte ze. Zo belandde ik per abuus (zoals in de film Clockwise met Cleese) in één van de boeiendste sessies van de dag : masterclass Videolab.
De formule is eenvoudig : toon de vervelendste educatieve opnamen (er is genoeg aanbod), toon dan de beste Hollywood filmfragmenten van de laatste decennia, vraag wat er nodig kan zijn om dergelijke meesterwerkjes neer te zetten en besluit dan dat educatieve opnamen ook boeiend kunnen zijn. Het gaat over spelen met licht, geluid, beeld en vooral editing. Het is een kwestie van te kijken en te leren, zonder dat je daar mass’s budget moet tegenaan gooien. Eens kijken naar  Baseball in tijden van cholera (wij keken vanaf minuut 21).
De vragenronde weekte toch wat los. Daar kwam onder andere de weerstand aan bod die videobeheerders ondervinden bij onderwijzend personeel : niet graag gefilmd worden, paniek als ze al het woord “uploaden” horen, ….
Een goede ondersteuning is dus essentieel.

MOOC’s : the learner perspective

WP_20131205_022

In onze dienst ICTO is er een gezond meningsverschil tussen pro- en contra-MOOCers.De titel van deze plenum-sessie is dus voer voor een gezond debat. Vooral de dia van één van de sprekers werd meermaals getoond om het probleem nr. 1 aan te kaarten. 2,69% is persistent (pro-MOOCers worden ziek van het woord “drop-out” en ze verkiezen dus “persistence”). Wat kunnen we daar aan doen. Ik geef maar meteen de tips van Nicholas Breakwell (HIBERNIA COLLEGE, Ireland ):

  • werklozen met een universitair diploma (MBA) zijn de volhouders. Dus richt je naar dat publiek. (Algemene hilariteit in de zaal)
  • Des te meer taken je verbindt met een discussieforum, des te meer engagement
  • Structureer je inhoud nauwgezet
  • Geef niet te veel geld uit aan instructeurs of facilitators, maar steek je geld in inhoud. Dit laatste (zoals ook de vorige stellingen) is gebaseerd op onderzoek waarbij  “gefaciliteerde groepen” even goed scoren als groepen met een beperkte begeleiding.

Samar Zushi (foto) baseerde zijn onderzoek naar leerervaringen met MOOC’s op de Google Blogs rond MOOC’s. Hij heeft alle commentaren in categorieën gestoken. Ik vermeld een aantal die opvallen :

  • “het is moeilijk om postings op fora bij te houden. Het gaat te snel.”
  • “geen begrip voor groepstaken. Waarom niet individueel?”
  • ” onduidelijke inhoud en richtlijnen”

Bij het debat kwam tot uiting dat de deelnemers van MOOC-sessies het ook moeilijk hebben om vol te houden. Toch waren er ook getuigenissen van mensen die al meer dan 1 MOOC sessie achter de rug hadden (één sprak van 8 op 1 jaar). Een MOOC deelnemer zei dat volhouden niet prioritair was. Ook het behalen van een certificaat was voor hem niet zo belangrijk. Belangrijkste is dat je iets wil leren. Hij pikte uit het aanbod datgene wat hem interesseerde. Soms 2 lessen, soms een heel curriculum.

De afsluiter van de mederator Seb Schmoller was ook niet mis. Als je zelf een MOOC wil opzetten, begin dan maar vast eerste als een MOOC-student. Mooi.

WP_20131205_017

Het is vrijdag 6 december en ik krijg op weg naar mijn volgende sessie, ter hoogte van de tent waar de Arabieren hun gasten ontvangen op lekkere thee, van Sinterklaas een minuscuul speculaasje. 

Are you scared of students using social media in classroom?

Mijn planning was terug een MOOC sessie, maar daar ben ik van afgestapt. Daar heb ik nu wel een beeld van. Sorry Mevrouw De Waard. Dan maar naar een sessie op zoek naar praktijkvoorbeelden uit het klaslokaal over het gebruik van sociale media. 

WP_20131206_010

Daar blijft mij de presentatie bij van de Fin Intikka (foto), lesgever in secundair onderwijs, en het gebruik van video-conferencing met WEBLI. Hij is één van de weinigen die ook materiaal bij had zoals een webcam, micro’s en dit dan ook demonstreerde. Maar wat vooral mijn ogen opende zijn de tips zoals : limiteer uw materiaal. Toon wat je moet tonen en gebruik niet alles door elkaar zoals een documentlezer, je Powerpoint en een whiteboard.Wees bewust van je rol als transmittor. Je bent nu meer een filmdirector van de les dan een leraar.Gebruik een aangepaste lesplanning in plaats van een klassieke lesvoorbereiding van een hoorcollege.

WP_20131206_014

Video Lab : editing

WP_20131206_019

Nog meer praktijk dus me een hands-on sessie. Als professional tools werden vernoemd : Adobe Premiere Pro, Final Cut Studio en Avid Media Composer. De meeste deelnemers waren Camtasiagebruikers. Johannes Louis, filmmaker, gaf de tip aan laatstgenoemden om toch over te stappen naar een meer professionele tool. We deden een paar experimenten met Adobe Premiere, maar die vervaagden al vlug in de talrijke vragen van deelnemers. Of beter gezegd van één bepaalde deelnemer. Mooi was dan weer het voorbeeld van de 180° regel, waarbij prompt een camera werd uitgehaald, een chinese vrijwilligster werd gevraagd om recht tegenover Johannes op een stoel te gaan zitten. Wat die 180° regel juist is, vertel ik wel als daar een comment op komt in deze blog. Andere tips zijn al meer bekend : elke cut moet doordacht zijn, wat wil je juist bereiken (nieuwsgierigheid, spanning,…), een cut moet logisch én visueel aantrekkelijk zijn.Neem sowieso elke scene meerdere keren op zodat de editor een ruime keuze heeft. Wissel op tijd van beeld (bvb. eerdere beeldwisseling dan dat de spreker uitgesproken is). Zoom nooit meer dan 10% in tijdens editing want bij meer heb je pixellation (behalve als je een camera hebt van zeer hoge kwaliteit – een deelnemer had er één van 120 beelden/sec.) Weinig hands-on, maar toch leerrijk.

Is it easy to integrate mobiel learning in your teaching?

Arndt Bubenzerhad het over 6 uitdagingen waar niemand graag over praat : concept, didactiek, devices, tools, beperking van info, de kostprijs.

 Zijn bedrijf kon toch prat gaan op wat ervaring en daarom zou ik zijn aanbevelingen au serieux nemen. HTML5 (alleen nog een probleem met browsers op bepaalde Android devices) Ze gebruiken tools zoals Articulate Storyliner (toonden een voorbeeld met SCORM voor Moodle) en andere PPT style authoring tools. Phone Gap voor conversie naar Apps.

WP_20131206_031

 

Tom Wambeke (foto), werkzaam in ILO-Turijn en afkomstig van een regio waar, volgens zijn woorden,meer beesten zijn dan mensen (sic), toonde een aantal voorbeelden in WordPress. Via SMS kon je vragen afvuren die werden getoond op groot scherm. Mooi, mooi, mooi.

In de zaal met ca 40 deelnemers zat er 1 Windows Phone gebruiker (ik dus), 2 Blackberries en de rest.

Besluit

WP_20131206_035

Als je al wat EDUCA-ervaring hebt, is het aan te raden om naar praktijksessies te gaan. De keynote-sprekers doen elk jaar hun best, maar hun boodschap is gekend. Toch voor mij. MOOC’s waren prominent aanwezig en volgens  sommige deelnemers iets te prominent. Sessies over Mobile Learning zie je evolueren in kwantiteit én kwaliteit. Het meeste had ik persoonlijk aan de video-sessies. Niet zo verwonderlijk, hoe arm zouden MOOC’s, mobiele toepassingen en leren in het algemeen zijn zonder beeld.

Edulearn 2013

Dit jaar werd Edulearn, de “International Conference on Education and New Learning Technologies” voor de vijfde keer georganiseerd in Barcelona, Spanje. Een paar jaar geleden is mijn collega Lucas er al eens langs geweest en was er niet bijzonder tevreden over. De thema’s voor dit jaar bleken veelbelovend, de organisatie kon doorheen de jaren groeien, dus leek het mij interessant deze conferentie bij te wonen.

De Keynotes gingen vroeg van start op maandagochtend, dus kon ik na mijn vlucht op zondag nog even genieten van een blitzbezoek aan de rambla’s en de 60 meter hoge sokkel met daarop het bronzen standbeeld van Columbus; daar neergepoot in 1888.

haven_barcelona

Maandagochtend werden we verwelkomd door Mr. Antonio García van het organisatiecomité die de zaal wist te vertellen dat er 650 aanwezigen waren uit 84 verschillende landen. Verder kaderde hij de razendsnelle evolutie en belang van het internet via dit filmpje van eind 2012:

En dat zette een ietwat de toon voor het verdere verloop van deze conferentie: ietwat achterhaalde verhalen, voorbeelden of toepassingen van maanden of jaren oud. En zeker niet altijd uit de landen waarvan we vermoeden dat ze nog wat achter lopen…

De eerste spreker was Mohammed Rezwan uit Bangladesh. Hij kwam zijn”floating schools”- project toelichten. Scholen en bibliotheken, gebouwd op boten. Op die manier krijgen heel wat jonge mensen en volwassenen toegang tot scholing; zelfs in het regenseizoen.

Het verhaal doet me wat denken aan het gecontesteerde http://www.hole-in-the-wall.com/ project van Sugata Mitra. Toch lijk ik meer toekomst te zien in projecten als deze. Keynotes als deze bezorgen me een dubbel gevoel. De projecten zijn erg bewonderenswaardig en doen je reflecteren over hoe onderwijs elders in de wereld verloopt, en daarom nodig op conferenties als deze, maar “an sich” dragen ze weinig bij tot hoe wij het leren van een student uit Brussel of Gent kunnen verbeteren.

De tweede en meteen laatste Keynote van deze conferentie werd verzorgd door Philipp Schmidt, onderzoeker aan het MIT Media Lab @medialab en directeur en mede- oprichter van de  Peer 2 Peer University @p2pu (USA).

Hij had het over leren fietsen: “Leren gebeurt wanneer je dingen aanleert die nooit meer kunnen “ontleerd” worden.

Philipp Schmidt

Een andere metafoor die hij gebruikte, was die van een moderne bergbeklimmer. Aanvankelijk volg je de route die vorige klimmers al hebben uitgezet en gezekerd. Hoe meer je leert, hoe beter je wordt, hoe meer je in staat zal zijn van dat pad af te wijken en je eigen weg te gaan.

Daarop pikte hij in met de ongelooflijke mogelijkheden die het web biedt om te leren. Hij illustreerde dit met een MIT- “Interspace learning” project. Elke week hebben ze ginds online een expert in een of ander vakgebied te gast die zo’n 45 minuten een gesprek (geen ex cathedra) voerde.  Velen kijken live vanop afstand en voor hen wordt een soort backchannel opgezet. Na enige tijd werd die backchannel nog interessanter dan het uitgezonden gesprek zelf.
Zo groeide de idee om studenten zelf interessante onderwerpen aan te laten brengen (iets wat we aan de HUBKAHO ook eens moeten overwegen). Zo groeide de brug naar het MOOC- fenomeen. Een fenomeen waarvan Schlidt beweert dat het niet “disruptive” zal zijn in het onderwijs. De echte vernieuwing zal komen van onderuit en ons verrassen. Mensen zullen zich organiseren rond zaken waarin men zich interesseert.  “Consumers will build the solutions they want”  Meer op zijn blog via http://t.co/WS91RqQhig

Of op zijn aanraden deze boekentips:

innovatorsdilemma_blackswanInnovator’s Dilemma en Black Swan (De zwarte zwaan)

En na deze twee keynotes nam de conferentie, vergeleken met Educa Berlijn die ik al twee keer mocht bijwonen, een ongelooflijke duik. Sinds het bezoek van Lucas in 2009 is het Engels en vooral de manier van presenteren van vele sprekers er niet op verbeterd. Ook inhoudelijk werd bijzonder veel oude wijn in soms nog oudere zakken aangedragen of kwam men in een paar sessies gewoon niet opdagen…

Enerzijds moet die screening beter én moet er iets worden gedaan aan presentaties van 12 minuutjes + 3 minuten om een vraag te stellen. Voordeel is dat de slechte nooit langer dan een kwartier duren; nadeel dat een degelijke sessie slechts 15 minuten mag duren of een interessante discussie de kop wordt ingedrukt.
Veel blabla in de ingediende papers maar soms rotslechte presentaties. Het gaat verdorie over onderwijs. Laat die mensen dan ook een videoboodschap brengen van hun onderwerp wanneer ze hun paper indienen. Zo kan je als organiserend comité een voor de toeschouwer aangename filtering doorvoeren.

Ik heb trouw twee dagen alle sessies bijgewoond van 08.30 tot 19.00u en hierover uitgebreid getwitterd met de conferentie- hashtag #edulearn13 en ik ben niet van plan om per sessie een samenvatting of mijn bevindingen weer te geven. Daarom geef ik hieronder een overzicht van de sessies die ik wel noemenswaardig vind.

Lees verder

Welcome in HoTEL Learning

HoTEL : A Holistic Model to Technology Enhanced Learning.

HoTel

 

A brilliant overview of learning disciplines from Pask (starting with learning by interaction) to  Gardner (…and ending on  learning by interaction).
Dr. Who will be the next learning theorist.

 

 

 

 

 

Onderwijs & nieuwe media op 26 april te Gent (Leercafé van Elenti)

WP_000660

Tijdens dit eerste leercafé, georganiseerd door Elenti in de Zebrastraat in Gent (hierboven “Brazil” van Panamarenko te zien in de congresruimte), heb ik naast de twee keynotes, twee workshops gevolgd.

1. Keynotes van SASKIA VAn Uffelen & Steven Ronsijn

Saskia van Uffelen is CEO bij Bull-Belux. Zij leidt daar het bedrijf op een eigenzinnige manier met als motto dat een CEO zich tussen de mensen moet bevinden in plaats van erboven te staan. Hoe men zijn of haar werk aanpakt doet er niet toe, als de resultaten er maar zijn.
Een no-nonsens madam dus. Ik dacht even aan het gesprek met onze kersverse interim/crisis manager en ik zie daar een verband. Lees het boek “Identiteit” van Verhaeghe of “De utopie van de vrije markt” van Achterhuis en concludeer dat zij ook die boeken gelezen hebben, en daaruit geleerd hebben. Daar is wel degelijk “such a thing, called society” en dus na het neo-liberalisme volgt nu de gouden eeuw van het sociaal-liberalisme. Zeg dat Lucas het gezegd heeft.

Terug naar Saskia Van Uffelen.
Op haar eerste powerpointdia toont ze Neelie Kroes. Deze benoemde haar tot ‘Digital Champion’ voor België. Saskia stak haar bewondering voor Neelie niet onder stoelen of banken. Door Data News werd Saskia Van Uffelen in 2011 verkozen tot ICT Woman of the year. Ik vraag me af of die titel cumuleerbaar is met Manager of the year (of is dat alleen voor mannen?)
Als ik een flauwe standup-comedian was, dan voegde ik er aan toe : ik pleit voor een Wo-manager of the year.

De ‘Digital Champion’ heeft als taak ICT te stimuleren in het onderwijs. Ze ondervindt daarbij veel weerstand  in het onderwijsbastion (en dit op de verschillende niveau’s). Leraars die bvb. nog altijd zweren bij de atlas in boekvorm en niks moeten weten van Google Earth. We krijgen goede punten voor ons onderwijs, maar we moeten dringend transformeren. Met het afschaffen van een vak als ICT zijn we dus niet goed bezig. Onderwijs moet beseffen dat we een digitale revolutie meemaken (ja, een revolutie) te vergelijken met de industriële revolutie van een paar eeuwen geleden

Toeval is nu dat er, de dag na haar presentatie in het Leercafé, in de economische kattern van De Morgen van haar een foto  staat ter grootte van een iPad. De titel van het artikel: “We moeten plezier maken op het werk”.
Ik maak nu even de sprong naar de keynote van Steven Ronsijn, leraar in het secundair onderwijs). Hij antwoordt op de kritiek van Van Uffelen. Integratie in plaats van afschaffing kan wel degelijk en zal evengoed de leerling voorbereiden op zijn of haar toekomst. Hij heeft het alomgekende handboek Chips & Cookies  uiteengescheurd in fiches en de hoofdstukken verdeeld onder de collega’s. Een leraar geschiedenis die weet heeft van hardware leert de leerlingen omgaan met die hardware, een leraar wiskunde neemt het deel multimedia op zich, enz…..

Dit is dus informatica, geïntegreerd in de vakken. Oude wijn in nieuwe zakken.

Het afschaffen van informatica moet volgens Van Uffelen plaatsmaken voor een informatica die de leerling voorbereidt op de gedigitaliseerde arbeidsmarkt. Zij geeft daar het voorbeeld van 3D ontwerpen en printen. De loodgieter, autotechnieker, tandarts,.. van de opkomende arbeidsmarkt heeft andere kennis en vaardigheden nodig.

Het gebruiken van een handboek Informatica waarbij alleen basisvaardigheden Burotica worden uitgelegd (Hardware, software, rekenblad, tekstverwerker,…) is een “zonde van de zendtijd”, geïntegreerd of niet.

Akkoord, er is dus nog veel werk aan de winkel, Saskia.

2. Workshops “Praktisch gebruik van sociale media”(Elenti)  & “Sociaal Mediabeleid” (Mediaraven)

In deze workshops wordt er ook wat achtergelopen op de feiten. Het voorstellen van Facebook, Twitter en andere media en dit verpakt in handige tips and tricks. Done that, been there.

Ik hoor ook van collega’s uit het onderwijs dat ze wat moe worden van die gedwongen professionalisering, waarbij steeds op hetzelfde nageltje wordt geklopt, namelijk “uw leerlingen steken u voorbij”, “zie dat ge mee zijt”.

Persoonlijk vond ik het interessant om nieuwe dingen te leren kennen zoals Paper.li (handig om de toestroom van tweets in een mooie uitgave te bundelen), Ted Ed (waarbij jezelf materiaal kan toevoegen,) Quora ( je vragen aan experts). Dank u Elenti!

Een interessante discussie tijdens de pauze en een paar uitspraken tijdens de workshops dwongen me wel “en public” op te merken dat sociale media niet alles vervangen wat er nu al aan digitale middelen wordt gebruikt in het onderwijs. De discussie ging over een leerplatform zoals Smartschool dat te “weinig sexy” is voor de leerlingen. Leerlingen vinden dat wat ouwbollig. Ze kijken er ook niet naar. “Wedden dat er al onderzoek is naar gebeurd en dat onderzoek dat ook bewijst!”, hoor ik luidop denken.

Als ik dan vraag wat er met Smartschool wordt gedaan, dan gaat het hoofdzakelijk over mededelingen die ze al in de klas hebben gedaan en die dan, o wonder, niet door leerlingen worden gelezen. Smartschool als het figuurlijk kanon waarmee men mededelingen afschiet. Uiteraard ouwbollig. Geef mij dan maar Facebook. Nu begrijp ik ook het gefrons als ik de mensen wijs op het gevaar om studiemateriaal en opdrachten met Edmodo of Facebook te doen.
En, …even ademen…, waarbij ik de vergelijking maak tussen Facebook en een bank. Wat als Facebook morgen de boeken sluit? Leg het maar uit aan uw inspectie. Kijk naar wat er gebeurd is met Google Reader en al de heisa daarrond. Ik geef toe, ik ben daar wat te kort door de bocht gegaan. Als men uiteraard geen studiemateriaal of opdrachten of toetsen of discussiefora gebruikt in een leeromgeving, dan is er ook geen probleem en hoeven we ons ook geen zorgen te maken. Geef dan maar Facebook of Edmodo (ik ben persoonlijk een voorstander van Yammer) om berichten te lezen en te schrijven.

Specifiek over de sessie “sociaal mediabeleid” valt er weinig te zeggen.

Al bij al een verzorgde organisatie. Maar vatbaar voor verbetering.
Uiteindelijk is 120 EURO voor een dagopleiding nu ook geen geld hé.