… dan ga je dus maar bloggen…

Hoewel… de massa indrukken vormen nog een chaos in mijn hoofd… gestructureerd, analytisch en synthetiserend bloggen zit er nog niet in.

Het was mijn eerste Educause. Het was óók mijn eerste Amerika-reis.

Algemene indrukken? In Amerika is alles grooooooooot. De auto’s , de vrachtwagens, de wegen (breed), de tv in mijn hotelkamer (flatscreen groter dan de tv die ik thuis heb), de steaks (naar het schijnt, want de tijd ontbrak om dit met eigen ogen te kunnen verifiëren), de koffie’s (1 Amerikaanse koffie is het equivalent van minstens 3 van onze koffie’s), het bier (groter dan het kuipke met een oor in de Ultieme Hallucinatie, hmm.. I’m exaggerating, maar het zij me vergeven na een week: great, extraordinary, amazing! etc).

Ten tweede, Amerikanen kunnen zo’n massa-event perfect en ongelooflijk efficiënt organiseren. De registratiedesk passeren en je badge ophalen? Welgeteld 1 minuut. Als het al zolang duurde. Tik je naam in op een scherm, doe 2 passen voorwaarts en de dame achter de desk stopt je zopas afgedrukte badge in het daarvoor voorziene mapje, heet je welkom met een big smile, en off you go. De conferentietas met materiaal mocht je zelf naar wens gaan vullen. Geen rijen. Efficiënt. Omdat ze gewoon de ruimte hebben en die ook gebruken. Tafels vol tassen en materiaal dus.
Lunchboxen verstrekken aan 5000 congresgangers op hetzelfde ogenblik? No problem. Geen wachtrijen. Massa’s tafels vol met lunchboxen. Neem er een, neem een Dr Pepper of een ander drankje en loop verder. Geen files, geen obsructies, geen nervositeit, geen tijdverlies. Alweer: omdat ze giga veel ruimte hebben en die ook gebruiken. En omdat ze die toevloed aan mensen toch zeer efficiënt weten te kanaliseren.

Veel personeel is er ook aanwezig. Ten allen tijde opvallend vriendelijk. De eerste die ik tegenkwam bij mijn eerste ‘intrede’ in het convention center, een oudere zwarte man, zo weggelopen uit de Negerhut van oom Tom. Een mega vriendelijk welkom en meteen uitleggend waar ik moest zijn om me te registreren. En toen ik weer wegging, een even vriendelijk goodbye. Dit was geen alleenstaand geval. Ook als je gewoon op straat loopt, word je soms vriendelijk aangesproken. Of als je gaat eten. En weet je wat zo opvallend is? Het voelt niet aan als opgeklopte, fake vriendelijkheid. Het voelt aan als écht. Volgens mij IS het ook gewoon écht.
Alleen de gewoonte op de bus leek er wat over te zijn. Voor ons, koele Nederlanders en 1 Belg dan toch. Wat was die gewoonte? Wel, dit: “Hi you all. This is John (or Bob or whatever), our driver for today. Say hi to John..” en vervolgens werd verwacht dat heel de bus “Hi John” zei

Okee… Educause dus. Ik vond vandaag (gisteren dus eigenlijk) het volgende filmpje dat alvast een aantal key elements belicht.

De Exhibit Hall
Naast de ontelbare sessies over allerlei ICTO gerelateerde onderwerpen, was er ook de Exhibit Hall waar bedrijven hun producten en oplossingen voor het onderwijs voorstelden. Een beurs op Amerikaanse leest geschoeid. Het volgende (zelfgemaakte) filmpje geeft een indruk van de manier waarop Turning Technologies zijn stemkastjes of Responseware tracht aan de man te brengen. Aandacht trokken ze er alvast meteen mee.

Ik ga uiteraard nog bloggen over mijn week op Educause in Denver, maar zopas weer thuisgekomen wil ik dit alvast meegeven. Verplicht te bekijken door mijn collega’s! De meest schitterende presentatie die ik ooit gezien heb: de tweede keynote op Educause door Lawrence Lessig met als titel “It Is About Time: Getting Our Values Around Copyright Right” over de open access movement in education. Niet alleen brengt Lessig een zeer boeiend en overtuigend verhaal, maar kijk ook eens naar de manier waarop dit presentatietechnisch ondersteund wordt. Een echt pareltje.

Presentatie bekijken

Als je Microsoft Silverlight nog niet op je pc hebt staan, zal je dat eerst moeten installeren, maar dat wijst zichzelf wel uit.

Ga meteen naar minuut 25 als je wil bekijken vanaf het ogenblik dat Lessig geïntroduceerd wordt aan het publiek of naar minuut 28 als je wil kijken vanaf het ogenblik dat Lessig zijn presentatie start.

Enjoy!!!

Geen tijd om te bloggen. Wel een paar filmpjes en foto’s als impressie.

Groot, overwhelming, moeilijk keuzes te maken vanwege overgroot aanbod… een ervaring…

Het Colorado Convention Center in Denver

De beer die heel nieuwsgierig het Colorado Convention Center in Denver binnenkijkt. De naam van dit kunstwerk is: “I See What You Mean.”

Net voor de start van de openingssessie door Jim Collins.

Woordje vooraf door Diana Oblinger, de bazin van Educause zeg maar (de CEO dus).

Gebruikt u meerdere computers? Dan is het handig om uw veelgebruikte bestanden ­ergens online op te slaan, zodat u ze overal kunt raadplegen.
Of wilt u graag bestanden met vrienden of collega’s delen? Ook dan biedt een beschermde online opslagruimte een oplossing.
Met Windows Live SkyDrive krijgt u 25 gigabyte aan volledig gratis webruimte; te gebruiken als uit de kluiten gewassen “online USB- stick”.

Je kan er mappen aanmaken, bestanden naar opladen en mappen delen met anderen.

Tot vandaag kon je de dienst enkel online vanaf een browser bereiken Je kon dan een aantal bestanden selecteren en opladen of gebruik maken van de SkyDrive Upload Tool (een ActiveX-invoegtoepassing). Maar je moest dus altijd op de webpagina aanwezig zijn.

Met de komst van het programma  Skydrive Explorer kan je, na installatie, in windows explorer je skydrive- ruimte kan “mappen” als een extra folder.
Deze folder gedraagt zich dan als een extra folder in “Mijn Computer” waar je dus je bestanden in kwijt kan.

Ook dit academiejaar organiseert het Impulscentrum weer samen met AVnet, ICTS en de werkgroep onderwijskundige aspecten van digitaal leren van de associatie KULeuven een videoseminariereeks rond ICT en multimedia in het hoger onderwijs (IMHO).

Maandagavond om 19:30 werd de nieuwe reeks op gang geschoten met een videoconferencing met een gerenommeerde spreker van de Athabasca University in Canada: Terry Anderson. Het seminarie was te volgen in Brugge, Heverlee en Kortrijk, en natuurlijk ook via live streaming. Van dat laatste heb ik zelf gebruik gemaakt. In de gauwte het avondeten afgeruimd en toen net op tijd klaar voor de start.

Terry Anderson is een autoriteit op het vlak van afstandsonderwijs en onderwijstechnologieën. Meer over hem en zijn werk is hier te vinden. Hij is de samensteller van het boek The Theory and Practice of Online Learning dat vrij te downloaden is. Dat laatste is geheel in overeenstemming met het pleidooi dat hij hield maandagavond tijdens zijn uiteenzetting over “The Open Scholar”. 

Zoals aangekondigd op de site van IMHO ging het over:

“This seminar focuses on the advantages and challenges of living the life of an open scholar. Open scholars use and contribute open education resources, publish in open access journals, support open access schools and assign open access textbooks. Open scholarship builds upon produser models, where users produce and distribute their own works for the benefit of each other, to increase their social capital and to develop supportive networks. The session looks at examples of resources to help the open scholar, while discussing the challenges and limitations of current support systems.”

Hoewel fervent aanhanger van het online-gebeuren startte hij toch zijn sessie met het weemoedig uitdrukken van zijn spijt dat deze videoconferentie nu wel het gevolg had dat hij het Belgisch bier na afloop zou moeten missen. Daar kan ik helemaal inkomen… Elk voordeel heb z’n nadeel, zoals een bekend oud-voetballer placht te zeggen (of was dat omgekeerd?).

Heel zijn uiteenzetting was een pleidooi voor openheid, voor het online delen van kennis en ervaringen. In het bijzonder dus voor wat betreft wetenschappers.

Een ‘Open Scholar’ moet volgens Anderson maximaal sociaal leren ondersteunen, maximaal diverse media inzetten, maximaal gebruik maken van pedagogieën die aansluiten bij het gedachtegoed van samenwerkend leren en de ideeën van het connectivisme. De manier waarop hij gegevens verzamelt en hoe zijn onderzoeksproces verloopt, moet op een maximaal open manier gecommuniceerd worden.

Om het bovenstaande te bereiken, zijn er heel wat online faciliteiten beschikbaar. Zo moet volgens hem een ‘open scholar’ gebruik maken van en bijdragen aan Open Educational Resources (OER). Voorbeelden hiervan zijn OER Commons, WikiEducator, Connexions…

Open wetenschappers archiveren hun werk/output in digital repositories zoals AUSpace, EPrints, Sherpa Romeo, DSpace…

Om open onderzoek te doen, kan men gebruik maken van open notebook of OpenWetware.

Open scholars kunnen de informatie die zij filteren via blogging weer delen met anderen. Als voorbeeld gaf hij de OLDaily van Stephen Downes, eentje die ikzelf al geruime tijd volg. Andere voorbeelden: edublogs, EPN (Education Podcast Network).

Hij brak ook een lans om te publiceren in open access journals (DOAJ). Volgens de resultaten van een onderzoek dat hij deed, wordt er evenveel geciteerd uit dergelijke open access journals als uit commercieel gepubliceerde wetenschappelijke tijdschriften. Die open access journals krijgen echter vooralsnog geen impactfactor mee als ik het goed begrepen heb. Hij pleit ervoor om artikels eerst naar open access journals te sturen.

Open scholars moeten open access books maken, dit betekent dus boeken vrij beschikbaar op het internet. Het boven vermelde boek van Anderson is daar dus een voorbeeld van en beschikbaar via AUPress.

Toen volgde een kort intermezzo waarbij Anderson aan het videoconferencing publiek vroeg in hoeverre bij ons wetenschappers geneigd zijn om hun zaken te delen met anderen.

In het vervolg van zijn sessie ging hij meer in op – laat ik het noemen – open onderwijzen. In die zin dat hij stelde dat open wetenschappers ook moeten zorgen voor open studenten. Dit betekent, studenten die mee kennis creëren en op dezelfde manier open stellen voor anderen. Een tweede element hierin is dat open wetenschappers open cursussen moeten doceren. Open cursussen zijn cursussen waar gelijk wie toegang toe heeft, waarin iedereen die dat wenst kan participeren. Als voorbeeld gaf hij de cursus die momenteel voor de 2e keer loopt over Connectivism and Connective Knowledge van Downes en Siemens. Vorig jaar hebben meer dan 2000 mensen wereldwijd daaraan in meer of mindere mate deelgenomen (waarvan ik zelf er eentje was) waarvan slechts 19 een officiële inschrijving namen die kon leiden naar credits.

Van open lerenden wordt dan weer verwacht dat ze op effectieve wijze allerhande tools kunnen gebruiken. Digitale competentie is een must, evenals op adequate wijze kunnen omgaan met netwerken. Digitale geletterdheid en netwerk geletterdheid, zeg maar. Heeft men deze vaardigheden, dan kan men zelf zijn persoonlijke leeromgeving (PLE, personal learning environment) creëren.

In het vragenrondje dat nog volgde, kwam ter sprake dat binnen de associatie KULeuven momenteel gekeken wordt naar het online beschikbaar stellen van lesopnames. Ik meende bij Anderson enige scepsis te bespeuren wat dit onderwerp betreft. Wellicht volkomen begrijpelijk vanuit het standpunt van iemand die verbonden is aan een universiteit die voor 100% online cursussen geeft, dus waar gewone klassieke colleges zoals wij die kennen, gewoonweg niet voorkomen. Het druist m.i. inderdaad ook in tegen de didactiek die wij als ICTO’ers toch propageren, nl. het zoveel mogelijk activeren van studenten via bv. samenwerkend leren. En toch ben ik de mening toegedaan dat het niet of/of moet zijin maar en/en, m.a.w. het online beschikbaar hebben van video-opnamen van goeie colleges is zeker óók iets wat bijdraagt aan het leerproces van studenten. Is het bv. niet een zegen dat we de TED-talks gelijk wanneer kunnen bekijken? Hoeveel interessante en inspirerende presentaties zijn daar niet op te vinden?

Het was zeker een boeiende avond die me weer een aantal interessante links opgeleverd heeft.
Terry Anderson werd nog van harte bedankt en als attentie werd hem een Belgian Beer via Facebook aangereikt.
Daar zouden we nog wat op moeten vinden… iets als: dematerialisatie hier, digitale verzending en re-materialisatie in Canada…

De Onderwijsdagen komen eraan….

Locatie : het mooie Utrecht.

Tijdstip : 10 en 11 november 2009 (een Belgische “feestdag” voor een droevige gebeurtenis, waarvan onze Noorderburen toen nog gespaard bleven).

Meer info

De keynotes (zeker niet te missen Dhr. Baraniuk!)

Mijn studieroute van de workshops :

• Digitaal toetsen
• WIKIwijs
• Sharepoint (?)
• E-Books

“Sharepoint?”.
“Ja, Sharepoint. Ons systeem is goed, maar alles kan beter. Welk systeem ook gebruikt wordt, ideeën zijn altijd welkom, zolang  ze ten goede komen aan de transparantie tegenover onze studenten. Ik hoop daarover een aantal leerrijke gesprekken te kunnen voeren met mensen die dezelfde gedachte koesteren.”

Anderlecht 20 oktober 2009
Organisator : BE-ODL (http://www.be-odl.org)

“Een toegenomen bewustzijn naar competentie gebaseerde curricula doet de vraag naar goede e-portfolio‘s groeien. E-portfolio is een recente technologie die de organisaties/scholen binnen waait en die het levenslang leren ondersteunt. Het biedt de mogelijkheid aan organisaties, werknemers, studenten om hun kennis en hun competenties in kaart te brengen en/of uit te breiden”.

Europese mobiliteit en de mogelijkheid om verworven leerprocessen op te volgen
Dr Pascale De Rozario

De kern van dit betoog was de promotie voor EUROPASS, 5 documenten, waar de gehele geschiedenis van de persoon wordt meegenomen via een EURO-CV, -Taalpaspoort, -Mobiliteit, -Diplomasupplement en –certificaatsupplement.

ECTS maakt daar ook een deel van uit.

Mevrouw De Rozario vroeg naar onze kennis van het bestaan (over een Europees project dat al 6 jaar bezig is!), maar geen van de ca. 80 aanwezigen had daar weet van. Meer info op www.europass.be.

Niettegenstaande het ver-van-mijn-bed-gevoel toch een toekomstgerichte gedachte met oog voor mobiliteit binnen de EG.

e-Promote : Hoe een tool kan helpen bij de opvolging van uw competenties (NL)
Tania Van Deun, Project Manager Promote, Givi Group

E-promote is een demo van een portfolio vooral bestemd voor de bedrijfswereld. Startpunt is een lijst van competenties gelinked aan een werknemer. Deze en zijn organisatie kunnen dan  opvolgen in hoeverre de competentie via een opleiding is bereikt. (wanneer was de opleiding, hoelang…, behaald of niet behaald…). Het behaalde niveau is niveau 1. Op de werkvloer kan de betrokkene dan bewijzen in hoeverre deze de competentie machtig is (niveau’s 1 tot 3).

De software laat ook toe de nodige overzichten te generenen, de opleidinsnoden en competentiekloven in afdelingen in beeld te brengen…

Ik bekijk dit eerder als een analyse-instrument voor het vastleggen van opleidingsbehoeften binnen een organisatie en bestemd voor hun Training Department.

Mijns inziens niet geschikt voor onderwijs.
Lijkt me als portfolio wel toegankelijker dan een windows-opgedeeld-portfolio door de voorstelling via openklappende menu’s. Mooi gepresenteerd.

CORE software voor competentiemanagement (NL) – Leon Kustermans (Groep T / Cognosis

Een 2^de voorbeeld van een E-Portfolio, ontwikkeld in Groep T en bedoeld om  ook te commercialiseren voor de bedrijfswereld.

Vertrekpunt is de zin van het portfolio binnen compentiemanagement.

Vakgericht (op lange termijn niet houdbaar omdat functies telkens van inhoud veranderen) versus competentiegericht (gericht op de huidige en toekomstige functies) ka gelezen worden als :

• Functieprofiel vs competentieprofiel,
• diploma vs. Portfolio,
• evaluatie vs. Ontwikkeling,
• performance vs. Ontwikkeling

Het portfolio in dit verhaal moet “meeneembaar”  zijn in functie van levenslang leren.

Meer info : http://www.cognosis.be/content.php?hmID=1776&smID=1523

Vooral het aspect meeneembaarheid is blijven hangen. Portfolio’s in die mate opvatten dat het geen opslagplaats is voor bewijsstukken van het verleden maar dat het een start is van levenslang leren lijkt me interessant. In dze optiek werd ook benadrukt dat de student eigenaar is van het portfolio. Dit werpt een totaal ander licht op coaching en de werklast hiervan. (coaching om de performance te meten of coaching om de ontwikkeling te bespreken…)

Overzicht van hoe het e-Portfolio in Europa en in de wereld wordt gebruikt (FR) – Mr. Ravet, Eife-l

Mr Ravet gaat dieper in op specifieke begrippen zoals ‘professionele identiteit’, ‘erkenning van de bevoegdheden’, ‘levenslang leren’ en ‘verpersoonlijking/individualisering van het leren’.

Een zéér inspirerende presentatie. Zeker de term “keynote speaker”  waard. Aanwezig op Youtube : zoek “serge raver eifel”.

Zijn onderscheid tussen een papieren portfolio en een E-portfolio berust hoofdzakelijk op didactische en maatschappelijke argumenten. Papier is éénmalig, verkleurt belandt in een kast en dus ongeschikt om uit te wisselen naar ander instellingen, te vertakken via hyperlinks en verder uit te bouwen. Met andere woorden ongeschikt in het perspectief van persoonlike ontwikkeling in Long-Life learning. E-Portfolio’s kunnen dit of zouden dit wel kunnen.

E-portfolios houden zich bezig met projecten ipv archieven, plannen voor de toekomst ipv van een alleen blik op het verleden. Zijn Eifel-project (lees Europees geld) wil inpikken op een trend die is ingezet vanaf 2000

“in 2010, every citizen will have an ePortfolio, believing that this will be a key policy element inachieving the goal set in 2000 at the Lisbon European Commission Conference: to make Europe the most competitive knowledge based economy in the world.”

Toegegeven, ook weer theoretisch, maar toch inspirerend. Het geeft te denken hoe onze coaches met portfolio’s omgaan met de nadruk op E-beoordelen en verzamelen van E-Bewijsstukken. Hoe meer “E-”, hoe groter de werklast.

Enkele verder te ontwikkelen ideeën :

• Plan tussentijdse evaluaties en neem steekproeven uit portfolio’s
• Laat de student zijn werkruimte zelf beheren en zelf zijn weg tonen (dat bespaart veel klikwerk!)
• Plan de evaluatiemomenten als supervisiemomenten zoals dit ook gedaan werd in het papieren tijdperk. Vraag toelichting van de stukken tijdens deze momenten zijn bewijsmateriaal (klavier en scherm in aanslag)
• Bespreek de te ondernemen akties voor de toekomst met het oog op verdere ontwikkeling van competenties en laat de student dit noteren in het portfolio als aanzet voor het volgend gesprek. Belangrijk : de student geeft een signaal dat hij het gedaan heeft in plaats van het document. Niet evalueren, maar opvolgen dus.
• Kortom : gebruik het E-Portfolio als een leidraad tijdens gesprekken en bewaak de kwaliteit van het geheel in functie van meeneembaarheid.(is het overzichtelijk, is het bruikbaar als leidraad voor gesprekken, is het bruikbaar voor de toekomst,…)

Wie ergert zich niet aan alles wat gratis wordt aangeboden maar uiteindelijk niet gratis is (zelf als je completely free zoekt)? Ofwel wordt de job maar half gedaan ofwel staat het type bestand dat je wil gebruiken in je videomontage juist niet in het lijstje.  Tot je dan stoemmelings terechtkomt bij WinFF. … een plezier om te zien hoe in een klassiek DOS-venstertje de bytes in een heerlijk scrollend tempo worden omgezet,  completely free dus.

Zopas gelezen op mLearnopedia: Byki Global for iPhone is een applicatie waarmee je basis woordenschat van 15 verschillende talen kan leren. ‘t Is een systeem met Flashcards waarbij je echter ook de woorden uitgesproken hoort.

Het echte vernieuwende in deze app is dat je een woord onmiddellijk kan laten zoeken op Twitter, m.a.w. je krijgt dan actuele tweets te zien waarin dat woord gebruikt wordt. Op die manier ziet de lerende hoe het woord in echte conversaties gebruikt wordt en in welke context. Dit lijkt mij een echte meerwaarde te zijn voor taalonderwijs.

Deze Byki Global app is gratis en omvat basiswoordenschat van Chinees, Deens, Nederlands, Frans, Duits, Iers, Italiaans, Japanees, Noors, Pools, Portugees (Braziliaans), Russisch, Spaans, Zweeds en Tagalog.

Voor elke taal bestaan echter afzonderlijke meer uitgebreide apps die dan uiteraard te betalen zijn.

Sommige docenten gebruiken graag geluidsfragmenten die ze terugvinden op het internet.
Helaas is van een online radio- of tv- uitzending zelden een downloadbare versie terug te vinden.
Er bestaat al geruime tijd een handige gratis tool om het “streaming” geluid om te zetten naar een MP3 bestand op je eigen toestel: MP3myMP3.

Deze neemt al het geluid op dat naar de luidsprekers van je pc of laptop wordt gestuurd. Meteen in mp3- formaat.
Bewerk de opname nadien met het gratis Audacity (vergeet de Lame plugin niet te installeren) – deze laat toe je geluid dat je in audacity hebt bewerkt ook naar mp3 te exporteren) en je hebt en mooi fragment dat je ter download kan aanbieden via  de digitale leeromgeving Hubwise.

Wel even opletten bij de installatie van het programma (met dank aan collega Hans Le Roy); standaard zit er een stukje software bijgeleverd die door enkele virusscanners als “malware” wordt herkend. Daarom volg je best deze instructies wat de doen bij de installatie http://www.mp3mymp3.com/bundling.html (op het allereerste venster “decline” aanvinken dus alvorens verder te gaan met de installatie).