Youtube is vandaag begonnen met het uitrollen van de 1080p High Definition mogelijkheden.
Een officiële mededeling is er nog niet, maar die kan niet lang meer uitblijven.
Google had Youtube al eerder opgewaardeerd naar High Quality, een beeldkwaliteit van 720p.

Hierbij een voorbeeld: http://www.youtube.com/watch?v=4N2YWRJ-ppo

Verder is Youtube ook gestart met het uitrollen van automatic speech recognition (ASR) technologie; het omzetten van spraak naar (vertaalde) ondertitels.
Voorlopig nog beperkt tot kanalen als UC Berkeley, Stanford, MIT, Yale, UCLA, Duke, UCTV, Columbia, PBS, National Geographic (niet beschikbaar in België), en de meeste Google kanalen.
Klik rechtonderaan op de menu- knop, kies voor CC en het pijltje naar links en selecteer dan de nieuwe”Transcribe Audio” knop.
Voor private gebruikers zijn auto-caps en auto-timing beschikbaar; je maakt een txt bestandje met ondertitels aan en Youtube plaatst ze voor jou op het juiste moment in beeld.

Links naar andere Educause-bloggers:

• Consortium voor Innovatie
• Willem van Valkenburg (TU Delft)
• Moqub (TU Delft)

Ook op de SURFgroep voor Educause zijn er verslagen te vinden.

8:10 Course Lecture Capture: Innovation or Capitulation, door Baron van Marist College, Hancock van University of California, Berkeley en Stringer van Stanford University.

Many institutions are putting resources into capturing course lectures for their students and the public. Is it worth the cost? Is it worth the effort? This session will debate whether “capture” provides learners with new pathways into understanding while asking simultaneously, does it undercut faculty innovation in teaching?

Dit was een zeer interessante sessie over de zin en onzin van lesopnames die vervolgens online beschikbaar gesteld worden.

In Stanford doet men al 35 jaar aan een of andere vorm van lesopnames. Berkeley is gestart in 1995 met het opnemen van cursussen en campus events. Zo’n 50 cursussen elk semester. Er werd gebruik gemaakt van iTunes U en Youtube. In 2007 zijn ze gestart met het Opencast project. Dit is een community of practice waarin instellingen voor hoger onderwijs samenwerken en best practices met elkaar delen over het online beschikbaar maken van ‘rich media’.

Strenger begon met de vaststelling dat video online deel uitmaakt van alledaagse activiteiten. Het gebruik van video sharing sites verdubbelde in de periode 2006-2009. 62% van internetgebruikers in 2009 kijkt online video. Onderzoek bij studenten van Berkeley in 2006 toonde dat 73% van hen méér podcasts of webcasts van lessen wensten.

Als voordelen van lesopnames werd het volgende genoemd:

• studenten wensen andere manieren van toegang tot hun materiaal; ze willen lessen kunnen herbekijken, ook als herhaling voor een examen
• studenten zijn niet meer altijd 18-22 jarigen maar werkende volwassenen die lecture captures gebruiken als een hulpmiddel bij het studeren;  lessen herbekijken om meer te kunnen begrijpen; lessen van andere proffen over hetzelfde onderwerp bekijken
• studenten met een handicap
• not native speakers: replay, replay, slowdown!

Kritiek die geuit wordt t.a.v. lesopnames: de presentatie is slechts een deel van een les, de sociale interactie die plaatsvindt in een les, die kan je niet vangen in een lecture capture. Dit is een terechte kritiek, maar de repliek hierop was dat er interactieve tools rond een lesopname moeten worden voorzien, wat nu meestal nog niet het geval is. Volgens de spreker een teaching problem en geen technology problem.

Een andere kritiek was dat studenten niet meer naar de les zouden komen als ze het achteraf online kunnen bekijken wat als gevolg zou hebben dat een prof voor een quasi leeg klaslokaal of auditorium zou staan. Dit wordt tegengesproken door een ECAR studie waaruit blijkt dat 65% van de studenten zegt dat het al of niet online beschikbaar zijn van lecture captures hun beslissing om een les te volgen niet beïnvloedt. Het online beschikbaar zijn wordt gezien als een bijkomend voordeel. De ervaring van Stanford university bevestigt dat: goed bijgewoonde lessen worden ook frequent online bekeken en slecht bijgewoonde lessen worden weinig online bekeken.

Sommigen verklaren het traditionele college voor dood. Studenten moeten immers betrokken worden bij de leerstof, moeten geactiveerd worden, moeten op hoger cognitief niveau ermee bezig zijn, moeten zelf kennis construeren. Vaardigheden als kritisch denken en samenwerking met anderen zijn noodzakelijk in onze maatschappij en die vaardigheden worden niet getraind met traditionele lessen. Het antwoord hierop was dat het klassieke college niet moet gedemoniseerd worden, dat het een waardevol iets blijft. Ze verwees daarbij naar de keynote van Lessig en stelde dat er geen andere manier is om dit te brengen en dat dit moeilijk als zinloos of waardeloos kan bestempeld worden (waarmee ik het alleen maar volmondig eens kan zijn!).

links:

• het Opencast project
• webcasts van Berkeley
• links naar wetenschappelijke artikels over webcasting/podcasting

9:30 ACU Connected: Mobile Learning with the iPhone and iPod touch a Year Later, Crisp, Perkins, Rankin en Saltsman van Abilene Christian University

One year into its mLearning Initiative, ACU continues to explore innovative uses of technology in education. Deploying devices to the entire freshman class created unique opportunities to pilot applications, overcome challenges, and create partnerships. We present an overview of current deployment, usage statistics, and research on student engagement and learning.

De Abilene Christian University is nu 1 jaar bezig met het instellingsbrede inzetten van mobiele apparaten, met name de iPhone en de iPod Touch, in hun onderwijs. Op deze site kan je alles lezen over dit project en dit filmpje leert je meer over het ontstaan en de opzet ervan.

Het verhaal van ACU is een mooie illustratie van wat mobile learning kan betekenen. Ik was al langer overtuigd hiervan sinds mijn deelname aan de SURF Springschool over Mobiel Leren, maar gaandeweg is die overtuiging alleen maar groter geworden. We moéten hier iets mee…

Aan ACU kunnen studenten kiezen tussen een iPhone en een iPod Touch. Het verschil tussen beide apparaten grosso modo is dat je met de tweede niet kan telefoneren of sms’en, dat deze geen gps-voorzieningen heeft (en dat bijgevolg locatiegebaseerde toepassingen niet mogelijk zijn), geen fototoestel en geen dictafoon. Met beide toestellen kan je evenwel draadloos op het internet (WIFI) en is dus een ruim gamma aan mobiele toepassingen beschikbaar. De reden waarom studenten voor het ene of het andere apparaat kiezen, hangt voornamelijk af van het bestaande contract dat ze reeds hebben met een mobiele provider. Voor de iPhone moet men immers een contract met AT&T aangaan. 81% van de bestaande AT&T-klanten kozen voor de iPhone, van de niet-AT&T-klanten ’slechts’ 32%.

Studenten van ACU blijken tevreden te zijn over hun mobiel toestelletje.

Samenvattend zien we in volgende slide het volgende:

De iPhone wordt dus wat minder gewaardeerd dan de iPod touch en het academische gebruik is minder dan het sociale gebruik en het ontspanningsgebruik.  Dat laatste moeten we niet als een negatief resultaat beschouwen. Het academische gebruik van de iPhone of iPod touch is immers iets nieuw waar ook studenten nog moeten aan wennen terwijl het sociaal en ontspanningsgebruik natuurlijk al gemeengoed was.

De ACU heeft een mobiel portaal ontwikkeld (m.acu.edu) vanwaar studenten toegang hebben tot hun collegerooster, nieuws, wegaanduidingen binnen de campus, cursusdocumenten enz. Het gebruik blijft echter niet beperkt tot administratieve toepassingen. De mobile devices worden ook academisch ingezet, bv. door studenten dingen tijdens de les te laten opzoeken, of door studenten te laten antwoorden op multiple choice vragen tijdens de les of te laten stemmen op stellingen, waarbij de resultaten onmiddellijk geprojecteerd worden (dit gebeurt aan de hand van de technologie van Turning Point). Een mooi voorbeeld is hoe mobiele technologie wordt ingezet in een chemiepracticum.

Onderzoek naar de ervaringen van studenten in cursussen waarbij mobiele tools regelmatig bij de leeractiviteiten betrokken werden, levert de volgende conclusies op:

Ook bij de docenten werd een bevraging uitgevoerd, met volgende globale resultaten:

Interessante sessie, al werd het bij momenten een zo sterk halleluja-verhaal dat het een tikkeltje ongeloofwaardig werd. Niettemin zie ik zeker mobiele technologie als een belangrijke ontwikkeling in het onderwijs. De TU Delft blijkt dezelfde mening toegedaan en is reeds begonnen met er werk van te maken. Die Nederlanders, ze zijn altijd sneller…

8:10 Using Video Resources to Engage and Stimulate High-Level Thinking, door Atkinson van Massey University en Burden van University of Hull

The presentation will share practical approaches for the use of digital video (including archives) drawn from the Enhancing Teaching and Learning with Digitised Resources project in the United Kingdom and explore an innovative framework (DiAL-e) for the use of media resources that is transferable to other collections and other institutions.

In de kantlijn van mijn nota’s van deze sessie staat dit: zeer goede sessie! zeker iets mee doen!!!

De sprekers verwezen naar een artikel van Renee Hobbs getiteld “Non-optimal uses of video in the classroom.” in Learning, Media and Technology, waarin zij stelt dat de manier waarop video in de klas gebruikt wordt te wensen overlaat. Het is meestal passief gebruik, het wordt zelden interactief ingezet en het is in de meeste gevallen niet meer dan een vervanging van het aanbieden van content. Wat we dus leren van Hobbs is dat het gebruik van video in leersituatie teveel gericht is op het overbrengen van inhoud en te weinig aanzet tot actief denken. Dat moet dus anders.

Vervolgens deed de spreker een klein experiment met het publiek. Hij toonde een stukje film uit het BBC-archief, maar zonder geluid. Aan het publiek werd gevraagd om bij het kijken ernaar het antwoord proberen te achterhalen op de vragen:

• waar?
• wanneer?
• wie is er bij betrokken?
• wat gebeurt er?

Je kijkt dus inderdaad op een heel andere wijze naar het fragment dan wanneer het onmiddellijk zonder meer en mét geluid getoond zou geweest zijn. Dit was duidelijk een voorbeeld van activerend gebruik van video. De vaardigheid die op deze manier geoefend werd was ‘analyse’, welk een vrij moeilijke vaardigheid is.

Een ander voorbeeldje van activerend gebruik van video in de les was het volgende:

Of studenten (of leerlingen) de juiste hypothese kiezen is niet eens van zoveel belang, wat van belang is, is hoe zij hun keuze van 10 frames rechtvaardigen om de gekozen hypothese te ondersteunen. Op het einde van deze oefening en de bespreking ervan zal er zeer zeker ‘leren’ hebben plaatsgevonden.

Software die deze heren gebruiken om met studenten over beeldmateriaal te discussiëren is Voicethread. Weer zo’n handige Web 2.0 toepassing. Hiermee heb ik zelf een hele tijd geleden al wel eens bezig geweest, maar ‘t zou goed zijn om dat opnieuw op te nemen en binnen onze ICTO-werking te integreren.

Een derde voorbeeld dat getoond werd, was weer iets geheel anders, maar wederom is de manier waarop hier met video gewerkt wordt zodanig dat studenten actief bezig zijn met het onderwerp en dat het zogenaamde hogere-orde denken aangesproken wordt. Nu werd een bepaalde situatie uiteengezet en moesten de studenten voorspellen wat er zou gebeuren.

In dit voorbeeld is het wel van belang dat er al werk vooraf gebeurd is. ‘t Is natuurlijk niet de bedoeling dat er in het wilde weg gegist wordt, maar dat vanuit bepaalde leerstof beredeneerd wordt hoe men deze situatie het best kan aanpakken. De video is de stimulus.

Tenslotte werd nog een filmpje getoond van een aantal prototypes van helikopters waarbij studenten moeten aangeven welk(e) prototype(s) daadwerkelijk zullen vliegen. Natuurlijk gaat het er weer om dat ze hun keuze kunnen rechtvaardigen.

In het kader van een project met JISC werd een raamwerk opgesteld: Digital artefacts for learner egagement framework (dial-E)

Zie zeker ook hier: Enhancing Teaching & Learning with Digitised Resources

Tenslotte werd medewerking gevraagd bijj een onderzoek dat momenteel loopt over hoe docenten videoclips selecteren en gebruiken voor hun onderwijs. Een online vragenlijst kan hier ingevuld worden.

11:45 Social Networks for Teaching and Learning: Implementation and Assessment, door Sieber van University of Colorado at Boulder

Deze sessie ging door in een zeer grote zaal en deze zat propvol. Blijkbaar was er zeer grote belangstelling voor dit onderwerp bij het Educause-publiek. Een thema dat leeft dus.
This session presents results of quantitative and qualitative analysis of the effectiveness of social collaborative tools to support (1) in-class discussion, (2) comprehension and retention of class material, and (3) community building and culture formation. A matrix of results will compare four platforms: Microsoft SharePoint, MediaWiki, Google Sites, and Ning.

Resultaten van onderzoek dus naar de effectiviteit van collaborative software in het hedendaags onderwijs.
De toepassing van volgende software werd onderzocht: Sharepoint, Google sites, Mediawiki en Ning, en dit binnen een context van blended learning, waarbij Sieber benadrukte: the classroom as anchor for blending strategies.

De vragen waarop een antwoord werd gezocht:

• wat is de impact van web2.0/klaslokaal blending?
• hoe kijken studenten naar web2.0 technologieën
• welke invloeden heeft web2.0 op student betrokkenheid, ten eerste in het klaslokaal en met de cursusinhoud?
• zijn er meetbare effecten op leren?

Studenten vonden de volgende eigenschappen het minst belangrijk:

• peer editing van eigen werk
• meer frequente toegankelijkheid van de docent buiten de klas
• contextuele beschrijvingen geschreven door de docent

Eigenschappen die ze als het meest belangrijk inschatten:

• gebruiksgemak
• aanpasbaar door de individuele student (persoonlijke ruimte)
• gezamenlijk overeengekomen regels betreffende inzet (sociaal contract)
• periodieke feedback/moderatie door docent
• frequente peer feedback

Wat naar voren kwam in het onderzoek:

• men waardeert opdrachten die niet kunnen uitgevoerd worden in een ander medium (zoals collaborative projects)
• ‘hot pages’, dit zijn pagina’s met actuele reviews en aanbevelingen van studenten/docenten
• reacties van medestudenten op het gezichtspunt van de docent voorafgaand aan de klasdiscussie
• de standpunten van anderen kunnen zien voorafgaand aan de klasdiscussie

Een aantal quotes die verder onderzoek zouden kunnen inspireren:

Resultaten:

• Onderwerpen die online bediscussieerd werden, werden 19% beter uitgelegd op het examen dan onderwerpen die uitsluitend in de klas behandeld werden
• 71% van de studenten waren bij de aanvang van de cursus bezorgd over de samenwerking die van hen verwacht werd; op het einde van de cursus noemde 45% van de studenten het samenwerken als noodzakelijk voor wat ze geleerd hadden en 31% vond het heel belangrijk
• studenten wensten dat de online leeromgevingen operationeel bleven na afloop van de cursussen en er werd tot 2 semesters na het einde van de cursussen daadwerkelijk nog in gewerkt

Sieber formuleerde een aantal aanbevelingen voor best practices:

• zorg voor gemeenschappelijke doelen en een cultuur van samenwerking
• zorg zelf al voor enige inhoud voor de omgeving open te stellen
• een introductie en oriëntatie in de gebruikte toepassingen is vereist
• voorzie ‘hotlists’ van aan de gang zijnde projecten
• docent moet content minstens 3 dagen op voorhand beschikbaar stellen
• zorg waar mogelijk voor reviews door experten
• sta toe dat studenten zelf projectruimten aanmaken, ruimten voor eigen interesses, hotlists

Al bij al wat mij betreft een studie met weinig verrassingen.

Bij het vragenrondje achteraf werd de vraag gesteld waarom niet Facebook in te zetten. Het antwoord van Sieber was dat studenten dat niet willen. Facebook beschouwen ze als de omgeving voor hun sociale contacten en ze willen niet dat dat vermengd wordt met hun leeromgeving. Als ik me niet vergis werd iets dergelijks ook in Nederland al vastgesteld voor wat betreft Hyves.

14:20 Using iTunes U to Deliver Software Training to Faculty and Staff: Lessons Learned, Challenges, and Workflow Considerations, door Jura van University of Wisconsin-Whitewater

iTunes U offers an effective method of delivering software training to campus communities. Based on a real-world case study, this presentation will explore how to use iTunes U in a way that effectively complements other training delivery formats, such as traditional small-group workshops and one-on-one software training on campus.

Jerzy Jura  begon zijn presentatie met een voor ons zeer vertrouwd verhaal: hoe je een opleidingsprogramma met workshops/seminaries opstelt en plant, het vervolgens communiceert naar het personeel en daarna moet vaststellen dat er niet of onvoldoende op ingeschreven wordt en je vervolgens sessies moet aflasten.

Toen ging men kijken wat er in de literatuur te vinden was hierover en vond men o.a. deze publicatie van Educause die weliswaar gaat over het trainen van faculty in het online verzorgen van cursussen. In dat onderzoek werd o.a. aan docenten gevraagd welke vormen van professionalisering ze verkiezen: formele face-to-face sessies, informele face-to-face sessies, formele online opleiding, informele online activiteiten, self-paced/self-directed materials. Blijkt hieruit dat de formele face-to-face sessies het minst populair zijn en men liefst kiest voor self-paced learning. Daarnaast blijkt dat het kunnen delen van ervaringen met collega’s een belangrijke bijdrage levert aan professionalisering.  De meest effectieve formule wat dit betreft is het 1-op-1 contact.

Jerzy toonde nog volgde slide met de dingen die een belemmering vormen voor het volgen van formele geplande opleidingssessies:

Ook dit kwam bekend voor.

De conclusie was dat men werk zou maken van online self-paced studiemateriaal. De volgende vraag was dan hoe men dat zou aanpakken:

• op zoek gaan naar gratis materiaal (free resources)
• bestaand materiaal aankomen, bv. lynda.com
• zelf ontwikkelen

De keuze viel op het laatste en men koos iTunes U voor verspreiding.
De ervaringen hiermee zijn zeer positief.

Het was een interessant verhaal. Voor de toekomst denkt men ook aan Acrobat 9 Portfolio’s.

Meer info hier.

15:55 Real Education in a Virtual World: Conducting an International Conference in Second Life, door Collins en Hodge van East Carolina University

The Virtual Worlds in Education Conference held in Second Life in November of 2008 provided 175 faculty and administrators from around the world with the ability to communicate and share their experiences on teaching, learning, and technology support. This presentation will review challenges and successes encountered in organizing and presenting the conference.

Opnieuw een sessie over het gebruik van Second Life, dit keer over de ervaringen met het organiseren van een conferentie geheel binnen Second Life.

• Voor de proposals werd gebruik gemaakt van een open source journal system.
• De ruimte voor de conferentie moest nog geheel ontworpen worden (zeer tijdrovend)
• Er waren een heleboel technische issues zoals ’sprekers’ die niet wisten hoe ze hun materiaal konden opladen.
• voor het opladen van files werd met Sloodle gewerkt, welk een integratie vormt tussen Second Life en de leeromgeving Moodle.

Net zoals bij de ander sessie omtrent Second Life bleef ik op mijn honger zitten. Eigenlijk kreeg ik de indruk dat het gebruik van de omgeving al heel wat uitleg vooraf vereist m.a.w. dat het gebruik niet voldoende voor zichzelf spreekt. Ook hier miste ik het concrete beeld. Misschien dat het boek van de beide sprekers dat in december zal verschijnen, The Virtual Worlds Handbook, meer klaarheid zal brengen: “The Virtual Worlds Handbook provides a user-friendly approach that will help trainers and educators create an effective and interactive environment within the Second Life virtual environment”.

Dé Onderwijsdagen 2009

Enkele feiten in stijgende volgorde:

925 deelnemers
675 EURO is de waarde van een te winnen E-Reader150 sessies60 contacten op je poken geeft je de kans op een E-Reader
150 sessies
12 deelnemers hadden 60 of meer contacten op hun Poken
3 Vlaamse deelnemers
1 Vlaamse keynote speaker
1 winnaar van een E-Reader

De surf-onderwijsdagen blijven een aanrader omdat ze

• technologisch vernieuwend zijn
• praktisch en diepgaand zijn in hun workshops
• nederlandstalig zijn
• goed georganiseerd zijn
• en geweldig inspirerende keynote-speakers hebben.

Met Marc Lammers -coach van de winnende vrouwenhockeyploeg in Peking-  aan het woord verkeerde de zaal in een permanente overwinningsroes. Zilver is voor je instelling niet goed genoeg, we moeten gewoon voor goud gaan. Ik zou zeggen : HUB Holland, HUB!

Nu even de sessies die ik bijgewoond heb.  Ik heb ze doorspekt met een aantal gedachten van Prof. Van Paemel (ludiek voorgesteld als Van Saemel omdat het toch gaat over Samen Slim Werken) uit de KU Leuven. Hij deed de endnote in ware Toon Hermans-stijl.

Keynote : Richard Baraniuk over Open Educational Resources (OER)

Ik heb het verhaal als een gehoord in Berlijn, maar ik wilde het nog eens horen en ik wil het jullie nog wel eens vertellen .
Connexions heeft dus een website waar deelnemers materiaal kunnen plaatsen en materiaal kunnen afhalen (www.cnx.org).
Het gebruik van Creative commons respecteert beschermt de autuersrechten.
Ook hier wat cijfers :
900 open tekstboeken
2000 pages van 15 proffesoren
3 Nederlandstalige artikels
Eerste Nederlandstalig artikel van een zekere Lucas Verhelst (Baraniuk feliciteerde me daarmee).
De reden van de komst van Baraniuk heeft ook te maken met zijn bijdage in een Nederlands iniatief : wikiwijs.nl. Connexions stelt daarvoor een aantal content tools
ter beschikking (daarover later)

Mijn ideeën over OER en inbedding in ons onderwijs- en marketingbeleid kan je lezen onder Wikiwijs

Hoe haalt men het in zijn hoofd om te spreken van “middelbaar onderwijs” met pubers als doelpubliek. (parafrase op uitspraak Prof. Van Paemel) . Dit is één van de woordspelingen in het betoog dat ook ICT zaken veel te moeilijk maakt en er moeilijk in slaagt om werkwijzen duidelijk voor te stellen. We worden veel te afhankelijk van dingen die we niet meer beheersen.

Sessie Digitaal Toetsen (dubbele sessie)

Deze sessie draaide rond een aantal hekele punten waarom (of waarom niet) een instelling digitaal toetsen zou inzetten voor een tentamen :

- Testen van een toetssysteem via een testserver is geen garantie
- Beschikken over een fall-back procedure is een must
- Random vragen zijn noodzakelijk, maar in hoeverre zijn ze random? Wie gaat al die vragen maken?
- Adaptief toetsen is wel ok, maar vraagt geweldig veel werk
- Als samen aan een databank van vragen wordt gewerkt, wie beheert dan die vragenbank?
- Studenten onmiddellijk een score geven beperkt het aantal vraagtypen (alleen vraagtypes met een éénduidig antwoord).
- Bewaken van de kwaliteit van een databank. Ingrijpen dus = verhogen of verlagen van cesuur, vraag herwerken of verwijderen als iedereen op een vraag goed antwoord, of iedereen op een vraag fout antwoordt, of goede studenten scoren systematisch fout op een vraag of slechte studenten scoren systematisch goed op een vraag. – Kwaliteitsindex : .70 of hoger (deze analysetechniek zit niet in Blackboard of N@tschool, maar wel in QM Perception)

Het toetsen van kennis blijft m.i. een must. Al deze issues werden naar voor gebracht als probleempunten, maar kunnen dus evengoed beschouwd worden als aandachtspunten.
Als een insteling overweegt om digitaal te gaan toetsen zou ik eerder adviseren dat in de formatieve sfeer te doen. Studenten kunnen dan zelf hun kennis testen in functie van hun persoonlijke groei.
De som van deze formatieve momenten (ik citeer mijn Nedrlandse collega van de Hogeschool Rotterdam Dhr. Hoogmoed) kan deel uitmaken van een beoordelingsgesprek of van een digitaal portfolio.
Tegelijkertijd vermijd je het rsico dat bij een zo belangrijk moment als een examen er iets misloopt. Daarnaast zijn er de kosten van een PC Infrastructuur als je omwille van de controle mensen, lokalen en apparatuur moet inzetten voor bvb. meer dan 100 studenten. Mijn collega uit Rotterdam gebruikt de toetsomgeving van Netschool voor formatief toetsen. Question Mark is uiteindelijk te duur, tenzij je dit systematisch inzet voor bvb. examens (maar dan stuit je dus op al het vorige). Ik ben dus geneigd om alle vragen rond QM negatief te benatwoorden. Ofwel is het ICTO ofwel de docent die in Toledo de toetsmogelijkheden benut (wat nu nog te weinig gebeurt) ofwel ontwikkelt ICTO toetsen in Natschool met een overzichtelijkere rapporteringsmodule. Een ander mogelijke denkpiste is een OER-omgeving te creëren met gemetadateerde vragen (Vraagtype, taal, vak,…) en een open toetssoftware die die vragen als leerobjecten arrangeert. (SoE?…). Mits dat Open Source een wereldfenomeen is mogen we ons niet beperken tot het Nederlandstalig taalgebied. Misschien weer een losse flodder, maar die kunnen ook wel eens raken

Een gedicht van Prof. Van Paemel waarin de vrouw klaagt aan de strijkplank dat zij ook recht heeft op ontplooiing en dat eindigt met een repliek van de echtgenoot (vanuit zijn luie zetel voor TV) “maar vrouw toch, strijken is gewoon een ander woord voor ontplooien”. Hij waarschuwt ons voor de wanverhouding man/vrouw in ICT en de spanningen die daaruit voortvloeien

Sessie WIKIWIJS (dubbele sessie)

Deze open source community is nog in een ontwikkelfase. Los van het resultaat blijft de vraag. Hoe krijg je docenten tot bij dit materiaal.
In feite zijn er 4 vragen. : How te get people to USE, ENHANCE of verbeteren, DEVELOP of zelf ontwikkelen and SHARE

Deelnemers benadrukten vooral de recognition, erkenning van de bijdragen.
Dat mensen overtuigen om te delen problematisch had ik de repliek dat een top-down benadering essentieel is, waarbij de schooldirecties hun personneel moeten wijzen op de morele plicht om materiaal dat ontwikkelde wordt ^met geld van de gemeenschap van nature uit publiekelijk materiaal is voor die gemeenschap.

Blijkbaar staat kennisnet in de kinderschoenen. Is het nu nog alleen bedoeld voor lager en middelbaar onderwijs. Pas volgend jaar komt Hoger Onderwijs aan bod.
(cursief) Een Nederlandse ICTO-vernatwoordelijke van het Lager Onderwijs was naar een vergelijkbare sessie gaan kijken over Klascement. Ik heb de indruk dat zij veel verder staan mlet hun 50000 ledne uit België en 5000 leden uit Nederland.

Hier had ik de vraag, niet zozeer hoe je docenten moet overtuigen om OER-gericht te handelen (zij hebben daar geen reden voor), maar hoe je de directie moet overtuigen van dit model te gebruiken zoals dat succesvol is gebeurd in andere universiteiten (MIT, Cambridge, OU Nederland. Succes betekent in dit geval een duidelijke groei van studenten tot gevolg. Blijkbaar is OU Nl in onderhandeling met KU Leuven en staan ze redelijk ver met UGent. Deze onderhandelingen (zo zegt hij toch) gebeuren op hoog niveau. Wie gaat er onze topman van Marketing overtuigen dat niet alleen het publiceren van studierichtingen, een goede ligging vabn een hogeschool maar ook het openstellen van leermateriaal een strategische argument is voor toekomstige studenten?

Van content naar leren

De Lentiz onderwijsgroep, een soort van scholengmeenschap, introduceerde hier (voor mij althans) het begrip docent-arrangeur. Het is de ICTO-verantwoordelijk van de opleiding die staat tussen de vrangende docent enerzijds en het aanbod van digitale content (leerobjecten) anderzijds. Ook hier toch weer een top-down benadering van een aantaal directies die deze functie hebben in leven geroepen en daarvoor percentages heeft voorzien (?).
Taak van die arrangeur : arrangeerruimtes creëren waarin docenten leerobjecten kunnen gieten in een leerlijn, docenten bevragen over wat ze juist willen (doelstellingen, apparatuur, rekening houden met leerstijlen, met ingangsniveau, etc…). Studenten informeren over deze werkwijze van studeren,…
Het is uiteindelijk een ICTO verhaal maar waarbij duidelijk alle steun gaat naar onderwijs en niet naar de periferie van het onderwijs (administratieve portalen, centrale rapporteringen, kwaliteitsmetingen, …).

Het ICT-jargon is te Engelstalig. Wie begrijpt dat nog. Winvision, 3Ships, DRM, ICT…. en hoe moeten we dat allemaal overbrengen. Ook in het onderwijs gebruikt men bedenkelijke termen. “Leerlijn” … uit de wereld van SM? (Prof. Van Paemel).

Videoconferencing

Drie Nederlandse technische universiteiten zijn dit acedemiejaar gestart met een pilot rond samenwerking op niveau van de Federatie (lees Associatie in ons jargon). Het uitganspunt is dat studenten in het samenstellen van hun jaarprogramma kunnen kiezen uit vakken van een andere instelling. Hierbij moeten zij in staat zijn om die vakken op een flexibele wijze te kunnen inroosteren. Elke instelling behoudt zijn eigen systeem van studentenadministratie en portalen. Een soort intermediaire software zorgt voor de juiste koppelingen. Single-signon.

Het flexibel inroosteren is doenbaar dankzij de techniek van videoconferencing.
De kost voor 8 klassen in het totaal voor de 3 instellingen werd begroot op 15.000 EUR per jaar (10000 apparatuur, 5000 ondersteuning), afschrijving 4 jaar).
De eerste ervaringen met 42 studenten en 2 docenten zijn positief. Dé hoofdreden is de mogelijkheid om (top)vakken elders te volgen (vooral die vakken waarin bepaalde instellingen exceleren) zonder verlies van reistijden.

Een andere spreker uit de klinische wereld vermeldde de kost van 7000 EURO voor een installatie zijnde:  camera, surround audio-opname met ver bereik, en camera.(via afstandsbediening te richten).
Beiden zijn sterk voorstander van HD beeld via breedband verbinding (waarvoor ze beroep doen op Surfnet via een “sterknooppunt”. Beeld en geluid zijn daardoor evenwaardig voor lokaal en afstandsgebruik (bvb schema’s op Powerpoint).

Ik onthou hieruit de dalende trend in kostprijs en dat video-conferencing in onderwijs in een klaslokaal-setting moet gebeuren en niet in een conference-setting.

E-book (dubbele sessie)

Na wat geschiedenis (E-inkt was al uitgevonden binnen Xerox rond 1970) en technische uitleg (energiezuinige techniek van E-inkt t.o.v  LCD zoals I-phone, laptop) was er een hands-on sessie waarin we zelf via een open source software konden experimenteren met bepaalde E-Book formaten (hoofdzakelijk ePub).
Het meest gekende formaat is PDF maar blijkt niet geschikt te zijn voor de kleinere E-readers van 6 inch. Wel voor de duurdere versies van 10 inch . Ik heb nu voor de eerste keer een paar van die e-Readers in mijn handen gehad en was aangenaam verrast door de tekstkwaliteit, het gewicht van een pakje boter en de cijfers over de duurtijd gaande tot 8000 bladzijden (= 8000 keer van pagina wisselen). Alle deelnemers kregen een ZIP bestand met handleidingen en gratis software.
Mijn vraag wat de sprekers zouden aanraden qua E-reader werd duidelijk beantwoord met : toch nog wat wachten.
Alle schriftelijk cursusmateriaal op Toledo in epUb en PDF ? Elke student een E-Book in bruikleen bij inschrijving?

10:30 Lost in Space: Finding Your Way Around Effective Learning Space Creation, door Jorstad, University of Wisconsin-La Crosse

This session will illustrate how to conceive, design, and construct effective and innovative learning spaces. Learn through the viewpoints of faculty members, IT staff, architects/consultants, and administrators. Participants will learn about good and poor planning strategies and superlative learning space designs that are scalable and sustainable.

Over deze sessie kan ik kort zijn: verkeerd gekozen. Ik had dit opgevat als gaande over virtuele leeromgevingen, maar het ging over het ontwerp van fysieke leerruimten… Het was evenwel een troost toen ik later van 2 anderen hoorde dat zij dezelfde ‘fout’ hadden gemaakt…

Niet dat dit niet interessant zou zijn, maar het hoort niet tot mijn professioneel domein.

De quote (van ene Holmgren) waarmee hij eindigde wil ik hier wel nog meegeven: “You don’t stop innovating when dollars are tight”.

11:40 Disrespectful and Time-Wasting, or Engaged and Transformative? The Mile-High Twitter Debate, Gardner Campbell van Baylor University en Maas van University of Wisconsin-Milwaukee

Dit was een zogenaamde Point/Counterpoint sessie waarop een thema belicht wordt vanuit 2 tegengestelde standpunten. Twitter is daar bij uitstek voor geschikt denk ik.

Deze sessie kan hier bekeken worden.

Het moet gezegd, Amerikanen houden van show… Acteertalent is dus mooi meegenomen. De tegengestelde standpunten worden dus eigenlijk in een soort van rollenspel gebracht. De anti-twitterman bleek na verloop van tijd dus helemaal niet zo anti-twitter te zijn, maar goed, dat is op zich niet zo belangrijk. Twitter blijft voorlopig controversieel en de pro en cons werden door de heren in deze ’show’ dus wel goed gebracht. Ik heb alleen niet zoveel nieuws gehoord. Dat ligt uiteraard niet aan deze performers.

Volgende Youtube-filmpje toont hoe een docent geschiedenis Twitter inzet om iedereen te betrekken bij een klasdiscussie:

Wat er zoal getwitterd werd tijdens deze sessie (door de hashtag #edtwitter toe te voegen aan de tweets), kan je hier bekijken.

14:15 The Top-10 Questions You Should Consider When Implementing Second Life, Joosten van University of Wisconsin-Milwaukee en Ritter van The Pennsylvania State University

Learning environments are being transformed by the advance of emerging technologies such as the virtual world Second Life. Second Life provides a virtual learning environment that facilitates community building and enhances engagement for both students and instructors. We have identified the top-10 questions to consider when implementing Second Life on campus, encompassing critical topics such as challenges, best practices, assessment, evaluation, student reactions, faculty feedback, and more. Through an analysis of the experiences of two campuses, Penn State and the University of Wisconsin–Milwaukee, this session will provide answers to the 10 questions by focusing on specific implementations and development in Second Life.

Tot nog toe is de precieze meerwaarde van Second Life voor het onderwijs me steeds ontgaan. Heb me er ook nog niet echt op toegelegd, maar anderzijds heb ik ook nog nooit een overtuigend voorbeeld ervan gezien. Ik weet vooralsnog ook niet van experimenten ermee in onze hogescholen.

De titel van deze sessie was in die zin veelbelovend, want nu zou het me eindelijk gaan dagen. Aan de hand van 10 vragen zou ik klaarheid krijgen.

Vraag 1: Why use second life

Antwoord:

• 3D
• immersive
• media rich
• social network

Deze kenmerken van SL zouden volgende zaken bewerkstelligen:

• betrokkenheid van studenten verhogen
• een communitygevoel opbouwen
• sociale aanwezigheid opbouwen (vooral belangrijk voor 100% online cursussen)
• community building

Vraag 2: How much does it cost?

Antwoord: ongeveer 1000$ voor een eigen eiland in SL en 150$ per maand onderhoudskost

Op de vraag die achteraf uit het publiek kwam hoeveel het kost en hoelang het duurt om zelf iets te bouwen in SL werd ontwijkend geantwoord: met hetgene ze nu al aan objecten hebben, kan iets nieuw binnen de 5 minuten gebouwd worden. Zo ongeveer klonk het antwoord, maar op de initiële kost werd niet ingegaan.

Vraag 3: How do students access SL?

Antwoord: via 1 link
Hiermee bedoelden ze een link die meteen naar hun eigen eiland gaat en niet via Orientation Island waar je normaal als gewone gebruiker binnenkomt.

Vraag 4: What do students do in SL?

Dit is natuurlijk een heel interessante vraag. Het antwoord kwam neer op:  meaningfull activities.
Ik heb nog genoteerd dat rollenspellen in SL beter werken dan in real life, omdat studenten minder geremd zouden zijn. Hier kan ik me wel iets bij voorstellen.

Vraag 5: How do we orient students and faculty to SL?

Antwoord: Studenten moeten een ‘bewijs van leven’ geven zodat de docent kan zien dat ze daadwerkelijk binnen zijn en hun weg vinden. Dit kunnen ze doen door een snapshot te nemen en dit in hun blog te posten.
Voor docenten is er een user group voorzien en helpt men elkaar.

Vraag 6: Do students and faculty like SL?

Antwoord: yes

Vraag 7: Does SL introduce students to pornography? In other words, is SL secure?

Antwoord: Hier werd gezegd dat studenten wel gesensibiliseerd worden voor eventuele gevaren, maar dat het uiteindelijk hun eigen verantwoordelijkheid is. Net zoals op de rest van internet kan je in SL allerlei dingen vinden. De verantwoordelijkheid van de instelling eindigt bij het eigen eiland op SL.

Vraag 8: How do I evaluate the impact of SL?

Antwoord: Hier werd een cirkel getoond: betrokkenheid van de studenten zorgt ervoor dat ze actief aanwezig zijn, daardoor wordt een learning community gevormd, dit leidt tot leren, en leren leidt tot voldoening wat vervolgens de betrokkenheid weer verhoogt.
Het evalueren gebeurt via maandelijkse rapporten, surveys op het einde van het semester, meetings met studenten en het verzoek aan studenten om feedback en opmerkingen te geven.
Verder maakt men ook gebruik van een tool die de activiteit binnen SL meet (vergelijkbaar met webstatistieken)

Vraag 9: What are some best practices in using SL?

Hier kwam een heel algemeen antwoord op met richtlijnen als

• focus op je doelstelling
• zorg voor een branding
• be a resource for students and staff
• hou regelmatige activiteiten om studenten aan te moedigen: student meetings, live webcasts, tutorial session
• doe alleen in SL wat je met andere middelen niet of moeilijk zou kunnen doen
• doe dingen consistent

Bij deze sessie ben ik op mijn honger blijven zitten. Ik heb geen concrete voorbeelden gezien. Het was me op het einde nog steeds niet duidelijk wat zij nu precies doen in SL. De zaal zat evenwel wel vol met mensen die voor het overgrote deel al SL inzetten in hun onderwijs, dus moet er toch wel toegevoegde waarde zijn…

15:50 Update Status: Friending gr8 Leaders, door Martyr-Wagner van University of Minnesota en Milford van Indiana University

Deze sessie kwam uit de reeks over leiderschap en management. Waar het hier dan om ging was de inzet van social media voor leiderschapsontwikkeling. Hoe kunnen sociale netwerken aangewend worden om samenwerking te bevorderen en om veranderingen door te voeren.

Social networking presents opportunities to enhance leadership and staff development. How do IT leaders harness social networking to meet institutional goals and complement traditional offerings? What future social networking trends will impact development? This session will explore how leaders can use social networking to enhance collaborations, manage change, and lead organizations.

Ze begonnen hun presentatie met de vaststelling dat 3 op de 4 US online volwassenen gebruik maken van social tools. Er werd kort een overzicht gegeven van de evolutie van het ontstaan van social media.

Ze willen de discussie voeren hoe social media gebruikt kunnen worden om leiderschap en personeelsontwikkeling te verbeteren, en hoe social media de bedrijfsdoelstelingen mee kunnen helpen bereiken.

Daarom willen ze kijken naar de trends, de uitdagingen en de opportuniteiten.

Voor trends verwezen ze naar een artikel op harvardbusiness.org

Er zijn wel nieuwe technologieën, maar nog steeds de oude uitdagingen, zoals het bewaren van de productiviteit, het probleem van stalking en het probleem van teveel delen.

Interessant waren de voorbeelden die gegeven werden van instellingen en bedrijven die social media inzetten om de betrokkenheid bij de organisatie te verhogen en voor ontwikkeling:

• US Army Company Command
• Starbucks Partner Café
• My Starbucks Idea
• McDonald’s Station M
• IBM Beehive
• Dell IdeaStorm

16:55 Blended and Online Learning, door Lynip van University of Montana en Shah-Nelson van SUNY College of Technology at Delhi.

Higher education is seeing exponential growth in the field of online and blended teaching and learning. Geared toward directors, coordinators, and/or administrators of online and blended learning programs, this discussion will provide a space for the exchange of ideas, tips, and information related to best practices and policies, quality control, staffing, and structure, as well as management of support services, faculty development, and learning management systems.

Deze sessie stond niet in de programmabrochure maar is achteraf nog toegevoegd. Gezien de omschrijving en gezien het feit dat wij betrokken zijn bij een project over blended learning waarbij het de bedoeling is te komen tot een aantal modellen voor implementatie ervan,  gericht naar het management, dacht ik dat dit wel een interessante sessie kon zijn. Het ging hier om een discussion session, dus heel wat interactie met het publiek. Dat publiek bestond uiteraard hoofdzakelijk uit Amerikanen, maar er waren ook mensen uit Canada, Zweden, Jamaica, en ja, ook nog een Belg, uit Luik.

Ik weet nog dat ik dit de meest interessante sessie van de dag vond. De volgende vraag werd gesteld: “What are the top three issues you are currently facing in administering online or blended programs?”  Antwoorden die hierop gegeven werden, zijn hier te vinden. Hieruit bleek dat vragen over personeelsbelasting, support en training, kwaliteit van de cursussen en meetinstrumenten hot items zijn.

Elementen die aangehaald werden in de discussie:

• scheiding van inhoud en technologie (dit is een kwestie van bestaffing)
• holistische aanpak
• self assessment is belangrijk
• student involvement in het design

Even kwam het op de definitie van blended learning. Een hele goeie vond ik: “A definition is not needed. All good learning is blended”.

Wat vooral interessant kan zijn, is het volgen van de constituent group over blended en online learning op de Educause website. Op deze site staan een aantal resources i.v.m. blended and online learning. Ook vind je er de link naar de wiki waarvan het de bedoeling is deze samen in te vullen.

Wat zeker op te volgen is, is een publicatie die nu ongeveer beschikbaar zou moeten komen, ‘From course redesign to assessment’.

Even tussen een aperootje door. Ja Frederik, het loont dus de moeite. Marc Lammers, coach van goud in Peking winnende vrouwenhockeyteam, heeft daar een kei van een presentatie neergezet over omgaan met technologie, weerstanden tegen technologie, positief denken, sterktes coachen in plaats van zwaktes af te breken, dyslectie als een gave in plaats van een gebrek. Ik heb het allemaal al eens gehoord, maar… niet op deze wijze. Meer info volgt!

De eerste keynote (4/11 8:15): Jim Collins, Good to Great and the Social Sectors

Author of the best-selling Good to Great (and its supplement Good to Great and the Social Sectors), co-author of the enduring classic Built to Last, and author of the recently released How the Mighty Fall, Jim Collins will challenge participants to think about the key drivers that distinguish great institutions from others. Why do some become great? Why do some never transcend mediocrity? Why do some great enterprises fall? And why do some prevail to greatness even in a tumultuous world spinning out of control, characterized by rapid and unpredictable change, risk, peril, luck, and overwhelming opportunity? Greatness, he teaches, is not primarily a function of circumstance but of conscious choice and discipline. Collins will discuss how participants can apply the lessons to their own organizations, leadership challenges, and personal choices. In this session, he will pay particular attention to the challenges facing social sector leaders in higher education.

Collins onderzoek wilde de vraag beantwoorden waarom sommige bedrijven excellent presteren en andere niet. Welke factoren bepalen dat men van good, great wordt? En waarom vallen de enen en anderen niet? Bij dat laatste had hij het over de “5 stages of decline”.

Komt men in fase 4, dan is er nog steeds een weg terug.

Collins onderzoek gaat over bedrijven, maar in zijn uiteenzetting maakte hij de vertaalslag naar het hoger onderwijs. Dat leidde tot markante uitspraken, zoals: “We must reject the idea that the primary path to greatness is becoming like a business”. Zijn argumentatie is dat “most of anything is average” en “we don’t want practices of average business”. Willen excellent zijn is geen business idea maar een greatness idea.

“Culture of discipine” is belangrijk. “The principal way of becoming mediocre is failing the fundamentals”. M.a.w. focus op waar je het best in bent, waar je het meest in gelooft.

Het type leiderschap is van groot belang. Type 5 leiderschap noemt hij het. En dit gaat niet over persoonlijkheid. Een type 5 leider is niet met zijn ego bezig maar met het belang van het bedrijf en zijn mensen. Leiderschap in de sociale sector (waar onderwijs toe behoort) is volgens Collins nog veel moeilijker.

Over de juiste mensen aantrekken: “First make sure that you have the right people on the bus, then figure out where to drive the bus.” Deze quote vond ik wel erg opmerkelijk… want hangt ‘de juiste mensen’ niet samen met de bestemming van de bus?.

Over motiveren: “motivating is insulting”. M.a.w. de juiste mensen ZIJN al gemotiveerd, het is niet de taak van een leider om te motiveren. “Right people are self motivated and self disciplined”. Meer nog: “leaders demotivate!”. Slechte leiders bedoelt hij natuurlijk. En toegegeven, hij heeft een punt…

In het derde stadium van verval zijn er waarschuwingssignalen. De veelvoorkomende fout is deze te negeren. “Confront the brutal facts”.

Stadium 4: hoe reageer je? Er is altijd een weg terug…

Stadium 5: “you have to have a reason to struggle, to fight”, en die reden kan niet succes, geld, carrière zijn.
“Preserve the core values, the core purpose. Change cultural and operating practices, change specific goals and strategies.”

“Signature of mediocrity is not unwillingness to change, it’s chronic inconsistency”.

En om te eindigen: “Greatness is not a function of circumstance but of choice and discipline”.

De ontvangsthall van de onderwijsdagen loopt vol. Het gebak, daar blijf ik af. Straks Baraniuk als keynote-spreker en dan zie ik hem nog eens als coach in de WIKIWIJS-sessie, een dubbele sessie. Hij mag zich over OER aan een paar niet al te malse vragen verwachten! Daarvoor toch nog eens iets proberen op te steken over digitaal toetsen (ook in een dubbele sessie).
Ik zit zaal 314 waar de 2 sessie doorgaan. Tot blogs! (of tweets…)

… dan ga je dus maar bloggen…

Hoewel… de massa indrukken vormen nog een chaos in mijn hoofd… gestructureerd, analytisch en synthetiserend bloggen zit er nog niet in.

Het was mijn eerste Educause. Het was óók mijn eerste Amerika-reis.

Algemene indrukken? In Amerika is alles grooooooooot. De auto’s , de vrachtwagens, de wegen (breed), de tv in mijn hotelkamer (flatscreen groter dan de tv die ik thuis heb), de steaks (naar het schijnt, want de tijd ontbrak om dit met eigen ogen te kunnen verifiëren), de koffie’s (1 Amerikaanse koffie is het equivalent van minstens 3 van onze koffie’s), het bier (groter dan het kuipke met een oor in de Ultieme Hallucinatie, hmm.. I’m exaggerating, maar het zij me vergeven na een week: great, extraordinary, amazing! etc).

Ten tweede, Amerikanen kunnen zo’n massa-event perfect en ongelooflijk efficiënt organiseren. De registratiedesk passeren en je badge ophalen? Welgeteld 1 minuut. Als het al zolang duurde. Tik je naam in op een scherm, doe 2 passen voorwaarts en de dame achter de desk stopt je zopas afgedrukte badge in het daarvoor voorziene mapje, heet je welkom met een big smile, en off you go. De conferentietas met materiaal mocht je zelf naar wens gaan vullen. Geen rijen. Efficiënt. Omdat ze gewoon de ruimte hebben en die ook gebruken. Tafels vol tassen en materiaal dus.
Lunchboxen verstrekken aan 5000 congresgangers op hetzelfde ogenblik? No problem. Geen wachtrijen. Massa’s tafels vol met lunchboxen. Neem er een, neem een Dr Pepper of een ander drankje en loop verder. Geen files, geen obsructies, geen nervositeit, geen tijdverlies. Alweer: omdat ze giga veel ruimte hebben en die ook gebruiken. En omdat ze die toevloed aan mensen toch zeer efficiënt weten te kanaliseren.

Veel personeel is er ook aanwezig. Ten allen tijde opvallend vriendelijk. De eerste die ik tegenkwam bij mijn eerste ‘intrede’ in het convention center, een oudere zwarte man, zo weggelopen uit de Negerhut van oom Tom. Een mega vriendelijk welkom en meteen uitleggend waar ik moest zijn om me te registreren. En toen ik weer wegging, een even vriendelijk goodbye. Dit was geen alleenstaand geval. Ook als je gewoon op straat loopt, word je soms vriendelijk aangesproken. Of als je gaat eten. En weet je wat zo opvallend is? Het voelt niet aan als opgeklopte, fake vriendelijkheid. Het voelt aan als écht. Volgens mij IS het ook gewoon écht.
Alleen de gewoonte op de bus leek er wat over te zijn. Voor ons, koele Nederlanders en 1 Belg dan toch. Wat was die gewoonte? Wel, dit: “Hi you all. This is John (or Bob or whatever), our driver for today. Say hi to John..” en vervolgens werd verwacht dat heel de bus “Hi John” zei

Okee… Educause dus. Ik vond vandaag (gisteren dus eigenlijk) het volgende filmpje dat alvast een aantal key elements belicht.

De Exhibit Hall
Naast de ontelbare sessies over allerlei ICTO gerelateerde onderwerpen, was er ook de Exhibit Hall waar bedrijven hun producten en oplossingen voor het onderwijs voorstelden. Een beurs op Amerikaanse leest geschoeid. Het volgende (zelfgemaakte) filmpje geeft een indruk van de manier waarop Turning Technologies zijn stemkastjes of Responseware tracht aan de man te brengen. Aandacht trokken ze er alvast meteen mee.